سلامتی و پزشکی

ایمنی هیبرید در مقابل کرونا(ترکیب ایمنی طبیعی و واکسن)

مصونیت از ویروس SARS-CoV-2 یک مسئله حیاتی برای جامعه جهانی است. بنابراین ، تعیین کیفیت و مدت زمان امنیت آن یک موضوع کلیدی است. اما سیستم ایمنی سازگار پیچیده است و این عوامل می توانند بین ایمنی طبیعی (به دلیل عفونت) و ایمنی ایجاد شده توسط واکسن متفاوت باشند. پس از واکسیناسیون ، چه نوع ایمنی در افراد دارای ایمنی طبیعی ایجاد می شود؟ ما این مشکل را در Apple Medical Journal بررسی می کنیم.

ساختار سیستم ایمنی بدن.
ایمنی ترکیبی به ویژه با توجه به یافته های قابل توجهی که افراد مبتلا به عفونت قبلی SARS-CoV-2 ایجاد می کنند واکنش های ایمنی غیرمعمول قوی به واکسن های Covid-19 ایجاد می کند بسیار جالب است. حافظه ایمونولوژیکی منبع ایمنی محافظتی است. ایمنی طبیعی و مصونیت واکسن در برابر ویروس SARS-CoV-2 دو راه متفاوت حفاظت هستند. یک سیستم ایمنی سازگار از سه جزء اصلی تشکیل شده است:

سلولهای B (منبع آنتی بادی ها)
سلولهای T + CD4
سلولهای T + CD8

برای ایمنی طبیعی ، حافظه ایمونولوژیک برای ویروس SARS-CoV-2 بیش از 8 ماه برای سلولهای CD4 + T ، سلولهای CD8 + T ، سلولهای حافظه B و آنتی بادیها مشاهده شده است ، با کاهش نسبتاً کمی که به نظر می رسد تا حدی در یک سطح تثبیت می شود. سال

ایمنی طبیعی در برابر انواع حفره ها
سطوح ایمنی می تواند در محدوده ای باشد و مطالعات بزرگ نشان داده است که ایمنی طبیعی در برابر عفونت با علامت Covid-19 بین 93 تا 100 درصد به مدت 7 تا 8 ماه است ، از جمله مواردی که SARS نگران کننده است. به اندازه آلفا گسترده است. ایمنی طبیعی در برابر سویه های ویروسی با تغییراتی که تشخیص آنتی بادی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد [به عنوان مثال ، بتا (B.1.351) ، گاما (P.1) ، یوتا (B.1.526) و دلتا (B.1.617)] واضح است و شواهدی از عفونت مجدد جدید با چنین گونه هایی وجود دارد. فعالیت آنتی بادی های خنثی کننده در برابر اکثر گونه های نگران کننده (VOC) برای ایمنی طبیعی و ناشی از واکسن کاهش می یابد. این واقعیت که اکثر VOC ها دارای جهش هایی هستند که باعث می شود آنتی بادی تا حدی فرار کند ، شواهدی از فشار انتخابی برای فرار از ایمنی طبیعی است.
اثر واکسن در جهش های مختلف ویروس
ارتباط بیولوژیکی کاهش قدرت خنثی سازی آنتی بادی ها علیه سویه های ویروس از آزمایشات بالینی واکسن ها و مطالعات مشاهده ای مشهود است. در موارد علامتی ، Astrazenka در مورد گونه های بتا از 75 to به 11 decreased کاهش یافت. در مقابل ، اثر واکسن Pfizer-bionatec در برابر موارد با علائم نوع بتا از 95 to به 75 decreased کاهش یافته و حفاظت در برابر بیماری های شدید در 97 حفظ شده است. گزارش ها نشان می دهد که هر دو واکسن بیشترین اثر خود را در برابر گونه های دلتا حفظ کرده اند.

امنیت ویژه
وقتی افراد آلوده می شوند چه اتفاقی می افتد: ارتعاشات در مطالعات مختلف افزایش چشمگیری را نشان می دهد – یک سیستم ایمنی ترکیبی قوی که ایمنی طبیعی را با ایمنی ناشی از واکسن ترکیب می کند. وقتی ایمنی طبیعی در برابر ویروس SARS-CoV-2 با ایمنی ناشی از واکسن ترکیب شود ، پاسخ ایمنی بیش از حد انتظار رخ می دهد. اگر به خاطر بیاوریم ، تحقیقات اسرائیل در مورد این مورد نشان داد که این ترکیب ایمنی به قدری قوی است که هیچ واکسن معادل آن وجود ندارد.به نظر می رسد که هر دو جزء ، سلول B و سلول T در ایمنی هیبرید وجود دارند.

آنتی بادی خنثی کننده
یک سوال مهم در مورد ایمنی ناشی از آنتی بادی در برابر گونه های مورد علاقه این بوده است که آیا کاهش آنتی بادی های خنثی کننده آنتی ژن به طور ذاتی در گونه های مورد علاقه کم است. آیا تشخیص پروتئین های جهش یافته سنبله از گونه های ویروسی برای سلول های B ذاتی و در واقع چالش برانگیز است؟ پاسخ منفی است.
مطالعات بر روی عفونت طبیعی توسط گونه های بتا نشان داده است که پاسخ آنتی بادی خنثی کننده به این گونه و سویه اجدادی قوی است. علاوه بر این ، آنتی بادی های خنثی کننده بتا پس از واکسیناسیون افراد واکسینه شده قبلی با گونه های غیر بتا تقریباً 100 برابر بیشتر از عفونت به تنهایی و 25 برابر بیشتر از آنتی بادی های پس از واکسیناسیون بود ، اگرچه نه واکسن و نه عفونت طبیعی آنها بتا اسپایک بودند. شامل نمی شد. این میزان بیشتر خنثی سازی ابتدا توسط Stamatatos و همکاران گزارش شد. و سپس با مطالعات مختلف تأیید شد. به طور کلی ، قدرت و میزان پاسخ آنتی بادی پس از واکسیناسیون افراد پیش آلوده به SARS-CoV-2 غیرقابل پیش بینی و غیرمنتظره بود. * چرا این محدوده خنثی سازی رخ می دهد؟

تاثیر سلولها بر ایمنی بدن
سلولهای حافظه B یک علت اصلی هستند. آنها دو عملکرد اساسی دارند: یکی تولید آنتی بادی های یکسان در صورت آلوده شدن مجدد به یک ویروس ، و دیگری رمزگذاری کتابخانه ای از جهش های آنتی بادی ، که مخزنی از سویه های ایمونولوژیکی است. به نظر می رسد که این سلول های حافظه B ، که در پاسخ به عفونت اصلی ایجاد می شوند ، پیش بینی های پیشگیرانه ای در مورد سیستم ایمنی بدن در مورد اینکه کدام گونه های ویروسی در آینده بوجود می آیند باشد.
این استراتژی درخشان تکاملی برای ایمنی در برابر SARS-CoV-2 به طور برجسته نشان داده شده است: بخش قابل توجهی از سلول های حافظه B آنتی بادی هایی را کد می کنند که می توانند گونه های مزاحم را متصل یا خنثی کنند ، و کیفیت این سلول های حافظه B با افزایش زمان افزایش می یابد.
بنابراین ، افزایش آنتی بادی های خنثی کننده ویروس پس از واکسیناسیون در افراد آلوده به ویروس SARS-CoV-2 قبل از واکسیناسیون ، منعکس کننده چندین سلول B با کیفیت بالا است که پس از عفونت اصلی ایجاد شده اند.

عملکرد سلولهای ایمنی B و T
سلول های T برای تولید سلول های مختلف B در پاسخ به عفونت ضروری هستند. تکامل سلولهای B در پاسخ به عفونت یا واکسیناسیون با ساختارهای ریزآناتومی ایمونولوژیکی موسوم به مراکز پیش ساز وابسته به سلول T تقویت می شود که توسط سلولهای کمکی T فولیکولار CD4 + (TFH) آموزش دیده اند. بنابراین ، سلول های T و سلول های B با هم کار می کنند تا آنتی بادی های گسترده ای علیه سویه های ویروس ایجاد کنند. همچنین ، به نظر می رسد سلول های T در مرحله بهبودی مهم هستند.

سلولهای حافظه B به طور فعال آنتی بادی تولید نمی کنند. آنها سلولهای منقرض شده ای هستند که تنها در صورت عفونت مجدد یا پس از واکسیناسیون ، آنتی بادی ها را سنتز می کنند. سلولهای حافظه B در مقایسه با عفونت طبیعی یا واکسیناسیون ، ایمنی هیبرید را 5 تا 10 برابر افزایش می دهند.
به نظر می رسد سلول های T4 و TFH مخصوص ویروس محرک های کلیدی برای جذب و تکثیر این سلول های B SARS-CoV-2 هستند و تیترهای آنتی بادی قابل توجهی مشاهده شده است.آنتی بادی ها به وضوح در محافظت در برابر عفونت مجدد توسط SARS-CoV-2 نقش دارند ، اما شواهد همچنین به نقش سلول های T اشاره می کند.

پاسخ سلول های T به SARS-CoV-2 در عفونت های طبیعی بسیار گسترده است و اکثر اپیتوپ های سلول T در گونه های در حال انقراض جهش پیدا نمی کنند و این نشان می دهد که احتمالاً سهم سلول های T تا ایمنی محافظ حفظ می شود. اکثر واکسن های کووید -19 مورد استفاده حاوی یک آنتی ژن واحد هستند ، در حالی که 25 پروتئین ویروسی مختلف در SARS-CoV-2 وجود دارد. بنابراین ، میزان اپیتوپ سلول های CD4 + T و CD8 + T در واکسن های فعلی کووید -19 محدودتر از عفونت های معمولی است ، در حالی که ایمنی ترکیبی شامل سنبله و سلول های ضد T است.

تاثیر واکسن بر ایمنی ترکیبی
به طرز عجیبی ،

واکسنهای mRNA Pfizer-Bionetek و Moderna می توانند به طور قابل توجهی پاسخ سلولهای T T با CD4 + را در افرادی که با یک دوز واکسن آلوده شده اند افزایش دهند. تفاوت در پاسخ سلول های T پس از دو دوز واکسن در این افراد بسیار متغیر است. آیا روشهای واکسیناسیون / ایمن سازی طبیعی راهی تکرارپذیر برای افزایش ایمنی خواهد بود؟

واکسن Shingrix در جلوگیری از زونا به افرادی که قبلاً به ویروس واریسلا زوستر آلوده شده اند بسیار م effectiveثر است (97٪٪ م effectiveثر است) و پاسخهای بسیار بیشتری نسبت به عفونت طبیعی به تنهایی ایجاد می کند.

آخرین کلمه
این مبنا همچنین در مورد ترکیب پلت فرم واکسن صدق می کند. مدتهاست مشاهده شده است که ترکیب دو نوع مختلف واکسن در یک رژیم دو دوز ناهمگن می تواند پاسخهای ایمنی را به میزان قابل توجهی نسبت به یک پلتفرم واحد ایجاد کند. این می تواند با ترکیبی از واکسن Covid-19 مانند mRNA و واکسن های ناقل آدنوویروس رخ دهد. یافته های اخیر در زمینه ایمونولوژی SARS-CoV-2 شگفتی هایی است که می تواند برای ایجاد ایمنی بهتر در برابر Covid-19 و سایر بیماری ها مورد استفاده قرار گیرد.

تیم علمی کرونا
احسان پاکروان
محسن نعیم

منبع:

تمام مطالب موجود در سایت به عهده منابع اولیه است و بانک مشاغل Infojab هیچ مسئولیتی در قبال محتوا ندارد.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا