سلامتی و پزشکی

بیماری هوچکین چیست، علل و علائم بیماری کدام است ؟

سالانه حدود 2100 نفر در انگلیس به بیماری هوچکین یا لنفوم هوچکین مبتلا می شوند. این بیماری که می تواند هر کسی را به هر بیماری مبتلا کند ، در گروه بیماری های خطرناک قرار می گیرد و نیاز به توجه زیادی دارد. در این مقاله از مجله پزشکی پزشکی اپل ، براساس اطلاعات پزشکی ، ما به بیماری هوچکین خواهیم پرداخت و تمام علائم ، علل و روش های درمان را ذکر خواهیم کرد. با ما بمان.

بیماری هوچکین چیست؟
مهمترین وظیفه سیستم ایمنی بدن ما مبارزه با میکروب ها و عوامل بیماری زا است. این کار توسط یک شبکه گسترده به نام سیستم لنفاوی انجام می شود که شامل مجموعه ای از عروق ، غدد ، مغز استخوان ، اندام های لنفاوی و مایعات موسوم به لنف است.
میکروب ها پس از ورود به بدن ما توسط سلول های سیستم ایمنی بدن جمع شده و به غدد لنفاوی منتقل می شوند و در آنجا توسط مجموعه ای از سلول های ایمنی از بین می روند و از بین می روند. در صورت عدم عملکرد صحیح این شبکه پیچیده ، فرد قادر به کنار آمدن با عوامل بیماری زا نبوده و به سرعت دچار انواع عفونت ها می شود.
بیماری هوچکین یا لنفوم هوچکین نوعی سرطان خون و سیستم ایمنی به نام لنفوم است که می تواند بر روی هر قسمت از سیستم لنفاوی بدن از جمله غدد لنفاوی ، مغز استخوان یا طحال تأثیر بگذارد. نوع دیگری از لنفوم که به لنفوم غیر هوچکین معروف است ، بدخیم تر از بیماری هوچکین است. با این حال ، تمرکز ما در این مقاله بر روی این است که لنفوم هوچکین چیست و چگونه می توان آن را درمان کرد.
نوع دیگری از بیماری هوچکین به عنوان بیماری غیر کلاسیک هوچکین (NLPHL) شناخته می شود. NLPHL یک بیماری نادر است و رفتار آن بسته به نوع سلولهای درگیر و پاسخ آنها متفاوت است. لازم به ذکر است که درمان های غیر کلاسیک نیز ممکن است با بیماری کلاسیک هوچکین متفاوت باشد.

دلایل بیماری هوچکین چیست؟
سرطان یک بیماری ژنتیکی و محیطی شناخته شده است. لنفوم نیز از این قاعده مستثنی نیست. اگرچه علت این بیماری به طور قطعی مشخص نیست ، بیماری هایی مانند ایدز و یک بیماری عفونی به نام مونونوکلئوز که با گلودرد شدید همراه است با استعداد ژنتیکی می تواند منجر به لنفوم هوچکین شود. به طور حرفه ای ، افرادی که با ماده شیمیایی بنزن تماس پیدا می کنند بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند.
علائم لنفوم هوچکین چیست؟
این بیماری بیشتر در سنین 15 تا 30 سال و بالای 55 سال دیده می شود و مردان بیشتر از زنان در معرض خطر هستند. شاید مهمترین علامت این بیماری که باعث می شود بیمار در مراحل اولیه به پزشک مراجعه کند ، تورم غدد لنفاوی گردن است. گره های لنفاوی مراکز ذخیره سلول های ایمنی برای مبارزه با میکروب ها هستند. اندازه غدد لنفاوی گردن که در این بیماری دیده می شود بدون درد است ، اما اگر فردی الکل مصرف کند ، اندازه غدد لنفاوی دردناک خواهد بود و این یک علامت مهم برای تشخیص این بیماری برای پزشک است.
علائم کمتر شایع شامل قرمزی و زخم در پوست پاها یا زردی است. علاوه بر این ، یک فرد مبتلا به بیماری هوچکین ممکن است علائمی مانند خارش ، تب عودکننده ، که به عنوان تب Pel-Ebstein نیز شناخته می شود ، تعریق شدید شبانه ، کاهش وزن قابل توجه یا خستگی در طی فعالیت های روزانه را تجربه کند.پزشک چگونه بیماری هوچکین را تشخیص می دهد؟
تشخیص با بزرگ شدن بیوپسی غدد لنفاوی آغاز می شود ، که توسط پزشک به دو شکل انجام می شود: بیوپسی سوزن هسته (سوزن) یا بیوپسی برش دار (بیوپسی کامل غدد لنفاوی). نمونه های جمع آوری شده به آزمایشگاه آسیب شناسی و بافت شناسی منتقل می شوند و بررسی میکروسکوپی وجود سلول های لنفوم سرطانی را نشان می دهد. این سلول ها که به Reed Sternberg معروف هستند ، از نظر بافت شناسی ظاهری خاص مانند یک جغد در زیر میکروسکوپ دارند. این سلول ها مولکول های خاصی را در سطح خود تولید می کنند که به ما امکان شناسایی و از بین بردن این سلول ها را می دهد.

مراحل و مراحل
پس از تشخیص قطعی لنفوم در فرد ، پزشک معالج باید تعیین کند که آیا سرطان به سایر اندام ها و اندام های لنفاوی بدن گسترش یافته است یا خیر. این برای برنامه ریزی درمانی بسیار مهم است. بدین منظور از فناوری سی تی اسکن و اسکن PET استفاده می کند. سرطان می تواند کبد ، طحال یا غدد لنفاوی شکم را درگیر کند ، در این صورت درمان ممکن است متفاوت باشد. پزشک همچنین تغییر در فعالیت های روزمره فرد را بر اساس سابقه بیمار و برنامه هایی برای درمان بیماری هوچکین اندازه گیری می کند. به طور کلی ، بیماری هوچکین شامل چهار سطح مختلف است:
سطح 1 (سطح اولیه): این سطح بیماری به این معنی است که سرطان فقط در یک ناحیه از غدد لنفاوی یا یک ناحیه از اندام تشخیص داده شده است.
سطح 2 (بیماری موضعی پیشرفته): این بدان معناست که سرطان در دو قسمت از غده لنفاوی در یک قسمت دیافراگم ، عضله محل قرارگیری ریه ها گسترش یافته است یا در ناحیه ای از غدد لنفاوی تشخیص داده شده است. و یک ارگان نزدیک
سطح 3 (بیماری پیشرفته): در این سطح ، بیماری در دیافراگم تحتانی و فوقانی در یک ناحیه از غدد لنفاوی یا در غده لنفاوی و اندام در جهت مخالف رشد کرده است.
سطح 4 (بیماری منتشر): در این سطح ، سرطان فراتر از غدد لنفاوی به سایر اندامها مانند مغز استخوان ، کبد یا ریه ها گسترش یافته است.
بهترین روش برای درمان بیماری هوچکین چیست؟
درمان لنفوم هوچکین تا حد زیادی به مرحله بیماری بستگی دارد ، اما درمان های رایج این بیماری شامل شیمی درمانی و پرتودرمانی است.
در پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده می شود. شیمی درمانی اما شامل استفاده از داروهایی است که می تواند سلول های سرطانی را از بین ببرد. بسته به دارو ، می توان از داروهای شیمی درمانی به صورت خوراکی استفاده کرد یا به این روش تزریق کرد.
اگر مبتلا به NLPHL هستید ، پرتودرمانی به تنهایی می تواند برای بهبود وضعیت شما در مراحل اولیه بیماری کافی باشد ، زیرا سرعت آن از نوع کلاسیک گسترش می یابد.
اگر پرتودرمانی و شیمی درمانی م workingثر نیستند ، می توان از روش ایمونوتراپی یا پیوند سلول های بنیادی استفاده کرد. در درمان سلول های بنیادی ، سلول های سالم جایگزین سلول های سرطانی در مغز استخوان می شوند.پس از درمان ، پزشک می تواند مدتی بیمار را تحت نظر داشته باشد ، به همین دلیل بسیار مهم است که تمام قرارهای پزشک و داروهای تجویز شده پس از درمان را جدی بگیرید.
میزان بقای سرطان لنفوم هوچکین
سرطان هوچکین میزان بقا high بالایی دارد. به طور متوسط ​​86٪ بیماران مبتلا به این بیماری 5 سال بقا را تجربه می کنند و 80٪ آنها 10 سال زنده ماندن خواهند داشت ، اگرچه اگر بیماری زود تشخیص داده شود ، بقای 5 ساله تا 90٪ قابل افزایش است. پیدا کردن.
آخرین کلمه
بیماری هوچکین نوعی سرطان خون و سیستم ایمنی به نام لنفوم است که می تواند بر روی هر قسمت از سیستم لنفاوی بدن از جمله غدد لنفاوی ، مغز استخوان یا طحال تأثیر بگذارد. اگرچه این بیماری خطرناک است و می تواند باعث مرگ شود ، اما احتمال بهبود آن بسیار زیاد است. پرتودرمانی و شیمی درمانی متداولترین روشهای درمانی سرطان هوچکین است که به 80 تا 90٪ بیماران اجازه می دهد تا 5 سال پس از تشخیص زندگی کنند.

منابع ما:
ncbi.nlm.nih.govnhs.uk

کلیه مطالب موجود در سایت به عهده منابع اصلی است و بانک مشاغل اینفوجاب هیچ گونه مسئولیتی در قبال مطالب ندارد.

نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا