{"id":51780,"date":"2025-08-26T14:00:19","date_gmt":"2025-08-26T10:30:19","guid":{"rendered":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/?p=51780"},"modified":"2025-10-14T03:35:36","modified_gmt":"2025-10-14T00:05:36","slug":"%d8%b4%d8%b1%d8%a8-%d9%88-%d8%ae%d9%85%d8%b1-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/%d8%b4%d8%b1%d8%a8-%d9%88-%d8%ae%d9%85%d8%b1-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa\/","title":{"rendered":"\u0634\u0631\u0628 \u0648 \u062e\u0645\u0631 \u0686\u06cc\u0633\u062a"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

شرب و خمر چیست<\/h1>\n

شرب خمر به معنای مصرف هرگونه ماده مسکر است که موجب از دست دادن هوشیاری و زوال عقل شود. این مفهوم در قانون مجازات اسلامی ایران، فراتر از صرف نوشیدن، شامل تزریق و تدخین مواد مسکر نیز می گردد و تفاوتی در کمیت یا کیفیت آن (جامد یا مایع، خالص یا مخلوط) قائل نشده است، به شرطی که ماده مذکور خاصیت سکرآوری خود را حفظ کرده باشد. این جرم، دارای ابعاد شرعی و حقوقی گسترده ای است که مجازات های حدی مشخصی برای مرتکبین در نظر گرفته شده است.<\/p>\n

در نظام حقوقی ایران، شرب خمر یکی از جرائم حدی محسوب می شود که تعریف، شرایط تحقق، ادله اثبات و مجازات آن به تفصیل در قانون مجازات اسلامی و فقه اسلامی تبیین شده است. هدف از این مقاله، ارائه یک راهنمای جامع و دقیق درباره تمامی جنبه های حقوقی و شرعی این جرم، از تعاریف بنیادین تا مجازات ها، راه های اثبات و سایر نکات مرتبط است. این تحلیل، مخاطبان مختلف اعم از افراد درگیر با پرونده های مشابه، عموم جامعه، دانشجویان حقوق و وکلا را قادر می سازد تا درک عمیق تری از ابعاد این موضوع پیدا کنند.<\/p>\n

۱. شرب و خمر چیست؟ تعاریف و مفاهیم بنیادین<\/h2>\n

مفهوم شرب و خمر در بستر حقوق و فقه اسلامی ایران، دامنه ای وسیع تر از آنچه در عرف عام تصور می شود، دارد. برای درک دقیق این جرم، ابتدا باید به بررسی تعاریف لغوی، شرعی و قانونی آن بپردازیم.<\/p>\n

۱.۱. تعریف لغوی: معنای «شرب» و «خمر»<\/h3>\n

واژه «شرب» در لغت به معنای نوشیدن است. اما در اصطلاح حقوقی، این مفهوم گسترده تر شده و شامل هرگونه وارد کردن ماده مسکر به بدن می گردد که می تواند از طریق دهان، تزریق یا حتی تدخین باشد. «خمر» نیز به هر مایع یا ماده ای اطلاق می شود که خاصیت مست کنندگی داشته و باعث زوال عقل یا تضعیف قوای فکری شود. این ماده می تواند از هر منشأیی باشد؛ از جمله انگور، خرما، کشمش، جو، گندم و غیره.<\/p>\n

۱.۲. تعریف شرعی و فقهی خمر و مسکر<\/h3>\n

در فقه اسلامی، خمر به مایعی اطلاق می شود که از انگور گرفته شده و به جوش آمده باشد، هرچند که مست کننده نباشد. با این حال، دامنه مواد مسکر در فقه گسترده تر است و شامل هر ماده ای (جامد یا مایع) می شود که خاصیت مست کنندگی داشته باشد و به طور عمومی عقل را زائل کند. معیار اصلی در فقه، وجود همین خاصیت سکرآوری است که منجر به حرمت و در نتیجه، مجازات حدی می گردد.<\/p>\n

۱.۳. تعریف قانونی شرب خمر بر اساس ماده ۲۶۴ قانون مجازات اسلامی<\/h3>\n

قانون مجازات اسلامی ایران، در ماده ۲۶۴، تعریفی جامع از شرب خمر ارائه می دهد که بسیاری از ابهامات را برطرف می کند:<\/p>\n

\n

«مصرف مسکر از قبیل خوردن، تزریق و تدخین آن کم باشد یا زیاد، جامد باشد یا مایع، مست کند یا نکند، خالص باشد یا مخلوط به گونه ای که آن را از مسکر بودن خارج نکند، موجب حد است.»<\/p>\n<\/blockquote>\n

این ماده به وضوح بیان می کند که معیار اصلی برای تحقق جرم، خاصیت مسکر بودن ماده<\/strong> است، نه صرفاً مست شدن فرد. بنابراین، حتی مصرف کم الکل یا ماده مسکر که منجر به مستی کامل نشود نیز مشمول حد خواهد بود. همچنین، شکل مصرف (خوردن، تزریق، تدخین)، حالت ماده (جامد یا مایع) و خلوص آن (خالص یا مخلوط) تأثیری در جرم انگاری ندارد، مگر اینکه افزودنی ها ماده را از حالت مسکر بودن خارج کرده باشند.<\/p>\n

۱.۴. مسکر و سکر چیست؟<\/h3>\n

«سکر» به حالتی گفته می شود که عقل انسان در اثر مصرف ماده ای خاص، زائل یا تضعیف شود؛ به گونه ای که قدرت تشخیص و تفکر منطقی از او سلب گردد. ماده ای که چنین حالتی را ایجاد می کند، «مسکر» نامیده می شود. این مواد می توانند طیف وسیعی از مشروبات الکلی سنتی و صنعتی، یا حتی برخی مواد مخدر و روان گردان را شامل شوند که در صورت سکرآوری، مشمول احکام مربوط به مسکر می گردند. تشخیص مسکر بودن یک ماده، در موارد اختلافی، ممکن است با نظر کارشناسان پزشکی قانونی صورت گیرد، اگرچه برای اثبات حد، صرف آزمایشات کافی نیست.<\/p>\n

۲. شرایط تحقق جرم شرب خمر و ارکان مسئولیت کیفری<\/h2>\n

برای اینکه عمل شرب خمر به عنوان یک جرم کیفری موجب اعمال مجازات حدی شود، باید شرایط و ارکان خاصی وجود داشته باشد. این شرایط عمدتاً به وضعیت فکری و ارادی فرد مرتکب برمی گردد.<\/p>\n

۲.۱. شرایط عمومی تکلیف (بلوغ، عقل، اختیار، قصد)<\/h3>\n

بر اساس اصول کلی مسئولیت کیفری در حقوق اسلامی و ایران، برای اعمال مجازات، فرد باید دارای شرایط عمومی تکلیف باشد. این شرایط عبارتند از:<\/p>\n

    \n
  • \n بلوغ:<\/strong> فرد باید به سن قانونی بلوغ شرعی رسیده باشد (۹ سال تمام قمری برای دختران و ۱۵ سال تمام قمری برای پسران). افراد زیر این سن، مسئولیت کیفری حدی ندارند، اما ممکن است مشمول اقدامات تأمینی و تربیتی قرار گیرند.\n <\/li>\n
  • \n عقل:<\/strong> مرتکب باید عاقل باشد. مجنون، حتی اگر مرتکب شرب خمر شود، مجازات حدی نمی شود.\n <\/li>\n
  • \n اختیار:<\/strong> مصرف مسکر باید با اختیار کامل فرد صورت گرفته باشد و تحت اکراه یا اجبار نبوده باشد. اگر فردی مجبور به مصرف مسکر شود، حد بر او جاری نمی گردد.\n <\/li>\n
  • \n قصد:<\/strong> فرد باید قصد مصرف ماده مسکر را داشته باشد. اگر بدون علم و قصد (مثلاً به اشتباه و بدون اطلاع از مسکر بودن)، ماده ای را مصرف کند که بعداً معلوم شود مسکر بوده، ممکن است از مجازات حد معاف شود.\n <\/li>\n<\/ul>\n

    ۲.۲. آگاهی از مسکر بودن ماده و حرام بودن مصرف آن<\/h3>\n

    علاوه بر شرایط عمومی، آگاهی از دو جنبه خاص نیز برای اعمال حد شرب خمر ضروری است:<\/p>\n

      \n
    • \n آگاهی به مسکر بودن ماده:<\/strong> فرد باید بداند که ماده مصرفی او دارای خاصیت مست کنندگی است. اگر به دلیل جهل به موضوع (مثلاً تصور کند که مایع آبمیوه است)، ماده مسکری را مصرف کند، حد بر او جاری نمی شود.\n <\/li>\n
    • \n آگاهی به حرام بودن مصرف آن:<\/strong> فرد باید از حکم شرعی حرمت مصرف مسکر آگاه باشد. جهل به حکم<\/strong>، در صورتی که محتمل الصدق باشد و برای قاضی شبهه ایجاد کند، می تواند مانع اعمال حد شود. اما صرف عدم آگاهی از میزان مجازات (۸۰ ضربه شلاق)، مانع اعمال حد نیست.\n <\/li>\n<\/ul>\n

      در صورتی که مدعی جهل به حکم یا موضوع باشد و صحت ادعای وی محتمل به نظر برسد، وی محکوم به حد نخواهد شد. این قاعده برای جلوگیری از اعمال مجازات بر افرادی است که بدون سوء نیت یا آگاهی مرتکب عمل شده اند.<\/p>\n

      ۲.۳. موارد رافع مسئولیت (اضطرار و ضرورت مانند درمان پزشکی)<\/h3>\n

      در برخی شرایط خاص، مصرف ماده مسکر، با وجود دارا بودن تمامی شرایط بالا، ممکن است موجب مجازات حدی نشود. این موارد که تحت عنوان موارد رافع مسئولیت کیفری<\/strong> شناخته می شوند، شامل اضطرار و ضرورت است:<\/p>\n

        \n
      • \n اضطرار:<\/strong> اگر فرد در شرایطی قرار گیرد که جانش در خطر باشد و تنها راه نجات، مصرف ماده مسکر (مثلاً به عنوان دارو) باشد، به میزان ضرورت مجاز به مصرف است و مجازات حدی بر او اعمال نمی شود.\n <\/li>\n
      • \n درمان پزشکی:<\/strong> در صورتی که مصرف الکل یا ماده مسکر به تشخیص پزشک متخصص و معتمد، تنها راه درمان یک بیماری خاص باشد و هیچ جایگزین دیگری وجود نداشته باشد، مصرف آن به میزان ضروری و تحت نظارت پزشکی، موجب حد نخواهد شد. این استثناء باید به دقت اثبات شود و صرف ادعای درمان کافی نیست.\n <\/li>\n<\/ul>\n

        ۳. راه های اثبات جرم شرب خمر در دادگاه (ادله اثبات دعوی کیفری)<\/h2>\n

        اثبات جرم شرب خمر در محاکم قضایی ایران، مانند سایر جرائم حدی، نیازمند ادله شرعی و قانونی معتبر است. قانون مجازات اسلامی چهار دلیل اصلی برای اثبات جرائم (اقرار، شهادت، قسامه، علم قاضی) را برشمرده است که در خصوص شرب خمر، عمدتاً سه مورد اول کاربرد دارند.<\/p>\n

        ۳.۱. اقرار<\/h3>\n

        اقرار به معنای خبر دادن شخص از ارتکاب جرم توسط خودش است. این، یکی از قوی ترین ادله اثبات دعوا در نظام حقوقی ایران به شمار می رود. برای اثبات جرم شرب خمر از طریق اقرار، شرایطی لازم است:<\/p>\n

          \n
        • \n تعریف و شرایط صحت اقرار:<\/strong> اقرار باید صریح، روشن و بدون ابهام باشد و تحت هیچ گونه اکراه، شکنجه یا تهدید حاصل نشده باشد. اقرار باید در کمال عقل، بلوغ و اختیار صورت گیرد.\n <\/li>\n
        • \n تعداد دفعات اقرار لازم برای شرب خمر:<\/strong> برای اثبات حد شرب خمر، اقرار باید دو بار<\/strong> در نزد قاضی صورت پذیرد. یک بار اقرار به تنهایی برای اعمال حد کافی نیست.\n <\/li>\n
        • \n بی اعتباری اقرار تحت اکراه:<\/strong> هرگونه اقراری که تحت فشار جسمی یا روحی به دست آمده باشد، فاقد ارزش و اعتبار قانونی است و دادگاه مکلف است مجدداً از متهم تحقیق نماید.\n <\/li>\n<\/ul>\n

          ماده ۱۶۴ قانون مجازات اسلامی اقرار را چنین تعریف می کند: «اقرار عبارت از اخبار شخص به ارتکاب جرم از جانب خود است.»<\/p>\n

          ۳.۲. شهادت شهود<\/h3>\n

          شهادت شهود نیز از دیگر راه های اثبات جرم شرب خمر است. در این مورد، شرایط خاصی برای شهود لازم است:<\/p>\n

            \n
          • \n تعداد و شرایط شهود شرعی:<\/strong> برای اثبات جرم شرب خمر، شهادت دو مرد عادل<\/strong> ضروری است. این شهود باید تمامی شرایط شرعی لازم برای شهادت را دارا باشند.\n <\/li>\n
          • \n شرایط شاهد:<\/strong> بر اساس ماده ۱۷۷ قانون مجازات اسلامی، شاهد باید دارای شرایط زیر باشد:<\/p>\n
              \n
            1. بلوغ<\/li>\n
            2. عقل<\/li>\n
            3. ایمان (مسلمان بودن)<\/li>\n
            4. عدالت (عدم ارتکاب گناه کبیره و عدم اصرار بر گناه صغیره)<\/li>\n
            5. طهارت مولد (حلال زاده بودن)<\/li>\n
            6. عدم ذی نفعی در موضوع دعوا<\/li>\n
            7. عدم خصومت با طرفین یا یکی از آنها<\/li>\n
            8. عدم اشتغال به تکدی گری و ولگردی<\/li>\n<\/ol>\n<\/li>\n<\/ul>\n

              این شهود باید به طور مستقیم شاهد مصرف مسکر توسط متهم بوده باشند و شهادت آنها بدون اختلاف فاحش باشد.<\/p>\n

              ۳.۳. علم قاضی<\/h3>\n

              علم قاضی به معنای یقین حاصل شده برای قاضی از اوضاع و احوال موجود در پرونده است. این یقین می تواند از طریق بررسی قرائن، امارات، اظهارات متهم و سایر دلایل موجود در پرونده حاصل شود. علم قاضی، یک دلیل اثبات کلی است و منحصر به جرم خاصی نیست. با این حال، در جرائم حدی مانند شرب خمر، قاضی برای رسیدن به علم باید نهایت دقت را به کار گیرد و از هرگونه شبهه پرهیز کند. در این موارد، علم قاضی باید به گونه ای باشد که راه هرگونه تردید منطقی را سد کند.<\/p>\n

              ۳.۴. جایگاه تست الکل (آزمایشات پزشکی قانونی) در اثبات جرم شرب خمر<\/h3>\n

              یکی از موضوعات پربحث در پرونده های شرب خمر، جایگاه تست الکل و آزمایشات پزشکی قانونی است. در اینجا لازم است به نکات مهمی اشاره شود:<\/p>\n

                \n
              • \n چرا تست الکل به تنهایی دلیل اثبات حد محسوب نمی شود؟<\/strong><\/p>\n

                بر اساس رویه قضایی و فتاوای مراجع تقلید، تست الکل به تنهایی و بدون وجود سایر ادله شرعی (مانند اقرار یا شهادت) برای اثبات حد شرب خمر کافی نیست.<\/strong> دلایل این امر عبارتند از: احتمال خطا در آزمایش، عدم حجیت شرعی ذاتی نتایج آزمایشگاهی به تنهایی، و اینکه شریعت بر اقرار یا بینه (شهادت) تأکید دارد. رأی اصراری دیوان عالی کشور نیز بر این موضوع صحه گذاشته است که صرف نظر پزشکی قانونی یا نتیجه آزمایش الکل، برای اعمال حد شرعی کفایت نمی کند.<\/p>\n<\/li>\n

              • \n تأثیر تست الکل در کنار سایر ادله یا به عنوان اماره قضایی:<\/strong><\/p>\n

                اگرچه تست الکل به تنهایی مثبت حد نیست، اما می تواند به عنوان اماره قضایی<\/strong> (نشانه ای که به علم قاضی کمک می کند) در کنار سایر دلایل مورد استفاده قرار گیرد. به عنوان مثال، اگر متهم به مصرف اقرار کرده و تست الکل نیز مثبت باشد، این دو دلیل یکدیگر را تقویت می کنند و به علم قاضی برای صدور حکم کمک می کنند. همچنین، در صورتی که فرد در حال مستی در انظار عمومی ظاهر شود، حتی اگر حد شرب خمر با تست الکل ثابت نشود، ممکن است به دلیل تظاهر به فعل حرام<\/strong> مجازات تعزیری شود.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n

                ۴. مجازات شرب خمر در قانون مجازات اسلامی<\/h2>\n

                مجازات شرب خمر در قانون مجازات اسلامی ایران به صراحت و با تفکیکاتی برای گروه های مختلف تعیین شده است. این مجازات از نوع حد<\/strong> است که میزان و کیفیت آن در شرع مقدس اسلام مشخص شده و قاضی در آن دخل و تصرفی ندارد.<\/p>\n

                ۴.۱. تعریف حد و شلاق حدی<\/h3>\n

                «حد» به مجازات هایی گفته می شود که نوع، میزان و کیفیت اجرای آن در شرع تعیین شده و قابل تغییر، تخفیف یا تبدیل نیست. مجازات شرب خمر ۸۰ ضربه شلاق حدی<\/strong> است. این مجازات با هدف بازدارندگی و حفظ نظم عمومی جامعه وضع شده است. برخلاف مجازات های تعزیری که قاضی در تعیین میزان آن اختیار دارد، در مجازات های حدی، قاضی صرفاً مجری حکم شرع است.<\/p>\n

                ۴.۲. مجازات شرب خمر برای مسلمانان<\/h3>\n

                بر اساس ماده ۲۶۴ قانون مجازات اسلامی، مصرف مسکر از قبیل خوردن، تزریق و تدخین آن کم باشد یا زیاد، جامد باشد یا مایع، مست کند یا نکند، خالص باشد یا مخلوط به گونه ای که آن را از مسکر بودن خارج نکند، موجب حد است. مجازات این جرم برای مسلمانان ۸۰ ضربه شلاق حدی<\/strong> است. این حکم بدون توجه به میزان مصرف یا حالت مستی فرد، صرفاً به دلیل مصرف ماده مسکر جاری می شود، مشروط بر آنکه شرایط عمومی تکلیف و عدم وجود جهل یا اضطرار محقق باشد.<\/p>\n

                ۴.۳. مجازات شرب خمر برای غیرمسلمانان<\/h3>\n

                قانون مجازات اسلامی در مورد غیرمسلمانان رویکرد متفاوتی دارد. بر اساس ماده ۲۶۶ این قانون: «غیرمسلمان تنها در صورت مصرف مسکر به صورت علنی<\/strong> محکوم به حد می شود.» این بدین معناست که اگر غیرمسلمان در خلوت خود و بدون تظاهر به شرب خمر بپردازد، مجازات حدی بر او اعمال نمی شود. اما اگر:<\/p>\n

                  \n
                • \n در اماکن عمومی یا معابر به صورت علنی مسکر مصرف کند.\n <\/li>\n
                • \n در حالت مستی در اماکن عمومی ظاهر شود (حتی اگر مصرف در خلوت بوده باشد).\n <\/li>\n<\/ul>\n

                  در این صورت، علاوه بر مجازات حد (اگر ثابت شود)، ممکن است مشمول مجازات های تعزیری برای تظاهر به فعل حرام نیز قرار گیرد. تبصره ماده ۲۶۶ همین نکته را تایید می کند که اگر مصرف مسکر توسط غیرمسلمان علنی نباشد؛ لکن مرتکب در حال مستی در معابر یا اماکن عمومی ظاهر شود به مجازات مقرر برای تظاهر به عمل حرام محکوم می گردد.<\/p>\n

                  ۴.۴. مجازات شرب خمر برای افراد زیر سن قانونی<\/h3>\n

                  در خصوص افراد زیر سن قانونی، قانون مجازات اسلامی ملاحظات خاصی را در نظر گرفته است. بر اساس اصول فقهی و حقوقی، اطفال و نوجوانان، حتی اگر به سن بلوغ شرعی رسیده باشند، از مسئولیت کیفری حدی مبرا هستند. به این معنا که:<\/p>\n

                    \n
                  • \n برای افراد زیر ۱۸ سال، مجازات حدی (شلاق) اعمال نمی شود.\n <\/li>\n
                  • \n ممکن است این افراد مشمول اقدامات تأمینی و تربیتی<\/strong> متناسب با سن و شرایط خود قرار گیرند که هدف از آن اصلاح و تربیت است، نه صرفاً مجازات.\n <\/li>\n
                  • \n این تفاوت در مجازات به دلیل عدم کمال عقل و رشد کامل در این گروه سنی و احتمال وجود شبهه در قصد و اراده آن هاست.\n <\/li>\n<\/ul>\n

                    ۵. جرائم مرتبط و موارد تشدید مجازات شرب خمر<\/h2>\n

                    جرم شرب خمر تنها به مصرف مسکر محدود نمی شود، بلکه اقدامات مرتبط با آن نیز دارای مجازات های خاص خود هستند. علاوه بر این، در برخی شرایط، مجازات شرب خمر تشدید می گردد که این موارد نیز دارای اهمیت حقوقی فراوان هستند.<\/p>\n

                    ۵.۱. شرب خمر در اماکن و انظار عمومی<\/h3>\n

                    اگر مصرف مسکر در اماکن و انظار عمومی<\/strong> صورت گیرد، علاوه بر مجازات حدی (۸۰ ضربه شلاق)، مجازات تعزیری نیز بر مرتکب اعمال خواهد شد. این مجازات تعزیری به دلیل تظاهر به فعل حرام<\/strong> و خدشه دار کردن عفت عمومی است. بر اساس ماده ۷۰۱ قانون مجازات اسلامی: «هرکس متجاهراً و به نحو علنی در اماکن و معابر و مجامع عمومی مشروبات الکلی استعمال نماید، علاوه بر اجرای حد شرعی شرب خمر به دو تا شش ماه حبس تعزیری محکوم می شود.» همچنین ماده ۸۳۵ (احتمالاً منظور ماده ۶۳۸ بخش تعزیرات است که به تظاهر به فعل حرام می پردازد) قانون مجازات اسلامی نیز چنین مجازاتی را برای تظاهر به فعل حرام پیش بینی کرده است.<\/p>\n

                    ۵.۲. تکرار جرم شرب خمر<\/h3>\n

                    تکرار جرم شرب خمر، عواقب بسیار جدی تری دارد. بر اساس ماده ۱۳۶ قانون مجازات اسلامی: «اگر شخصی سه بار مرتکب به یک جرم موجب حد شود و هر بار حد آن جرم بر او جاری گردد، حد وی در مرتبه چهارم اعدام است<\/strong>.» این بدان معناست که اگر فردی سه بار مرتکب شرب خمر شود و هر بار مجازات ۸۰ ضربه شلاق حدی بر او اجرا شود، در صورت ارتکاب مجدد این جرم برای بار چهارم<\/strong>، مجازات وی اعدام خواهد بود. این حکم نشان دهنده شدت نگاه قانون گذار به تکرار این جرم و عدم بازدارندگی مجازات های قبلی است.<\/p>\n

                    ۵.۳. مجازات رانندگی در حالت مستی<\/h3>\n

                    رانندگی در حالت مستی، خود به تنهایی یک تخلف رانندگی و جرم محسوب می شود و عواقب کیفری جداگانه ای دارد، علاوه بر مجازات احتمالی شرب خمر. بر اساس ماده ۱۰ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی، مجازات رانندگی در حالت مستی شامل:<\/p>\n

                      \n
                    • توقیف وسیله نقلیه به مدت حداقل ۲۱ روز.<\/li>\n
                    • ضبط گواهینامه رانندگی به مدت ۶ ماه.<\/li>\n
                    • جریمه نقدی.<\/li>\n
                    • حبس و محرومیت از رانندگی (در صورت تصادف منجر به جراحت یا فوت، مجازات تشدید شده و ممکن است به حبس بیش از دو سوم حداکثر مجازات و محرومیت از رانندگی تا ۵ سال منجر شود).<\/li>\n<\/ul>\n

                      مستی در حین رانندگی به عنوان یکی از کیفیات مشدده جرایم<\/strong> محسوب می شود و در صورت وقوع تصادف، مجازات جراحات یا قتل غیرعمد را تشدید خواهد کرد.<\/p>\n

                      ۵.۴. مجازات تولید، خرید و فروش، حمل، نگهداری و واردات مشروبات الکلی<\/h3>\n

                      قانون مجازات اسلامی نه تنها مصرف، بلکه تمامی فعالیت های مرتبط با مشروبات الکلی را نیز جرم انگاری کرده است. جزئیات این مجازات ها در مواد ۷۰۲ و ۷۰۳ قانون مجازات اسلامی آمده است:<\/p>\n

                        \n
                      • \n تولید، خرید و فروش، حمل، نگهداری:<\/strong> بر اساس ماده ۷۰۲، هرکس مشروبات الکلی را بسازد یا بخرد یا بفروشد یا در معرض فروش قرار دهد یا حمل یا نگهداری کند یا در اختیار دیگری قرار دهد، به حبس از ۶ ماه تا یک سال، تا ۷۴ ضربه شلاق و نیز پرداخت جزای نقدی به میزان پنج برابر ارزش عرفی کالای یاد شده محکوم می شود.\n <\/li>\n
                      • \n واردات:<\/strong> بر اساس ماده ۷۰۳، وارد نمودن مشروبات الکلی به کشور قاچاق محسوب می شود و واردکننده صرف نظر از میزان آن به ۶ ماه تا ۵ سال حبس و تا ۷۴ ضربه شلاق و نیز پرداخت جزای نقدی به میزان ده برابر ارزش عرفی کالای مذکور محکوم می شود. همچنین، وسایل نقلیه ای که برای حمل مشروبات الکلی استفاده شده اند، در صورت اطلاع مالک، به نفع دولت ضبط خواهند شد.\n <\/li>\n<\/ul>\n

                        ۵.۵. مجازات تأسیس مکان برای مصرف مشروبات الکلی و دعوت به آن<\/h3>\n

                        بر اساس ماده ۷۰۴ قانون مجازات اسلامی: «هرکس محلی برای شرب خمر دایر کند یا مردم را به آنجا دعوت کند، به سه ماه تا دو سال حبس و تا ۷۴ ضربه شلاق یا از یک میلیون و پانصد هزار ریال تا دوازده میلیون ریال جزای نقدی یا هر دو مجازات محکوم می شود و اگر هر دو مورد را مرتکب شود به حداکثر مجازات محکوم می گردد.» این ماده، اقدامات تسهیل کننده و تشویق کننده به مصرف مسکر را هدف قرار داده است.<\/p>\n

                        ۶. نحوه و شرایط اجرای مجازات حد شرب خمر<\/h2>\n

                        اجرای مجازات حد شرب خمر، دارای شرایط و ضوابط شرعی و قانونی مشخصی است که رعایت آنها الزامی است. هدف از این قواعد، تضمین صحت اجرای حکم و حفظ کرامت انسانی محکوم علیه، در عین اعمال مجازات بازدارنده است.<\/p>\n

                        ۶.۱. زمان اجرای حد<\/h3>\n

                        یکی از مهمترین شرایط اجرای حد شلاق برای شرب خمر، این است که اجرای مجازات باید پس از افاقه کامل محکوم علیه از حالت مستی<\/strong> صورت گیرد. هدف از این شرط، این است که فرد شدت درد و اثر مجازات را به طور کامل درک کند و این تجربه موجب ندامت و بازدارندگی او از تکرار جرم شود. اگر در حالت مستی حد اجرا شود، ممکن است فرد تأثیر واقعی آن را درک نکند و هدف اصلی مجازات محقق نشود.<\/p>\n

                        ۶.۲. کیفیت اجرای شلاق<\/h3>\n

                        اجرای شلاق حدی نیز دارای ضوابط دقیقی است:<\/p>\n

                          \n
                        • \n تفاوت برای زن و مرد:<\/strong> در فقه و قانون، میان کیفیت اجرای شلاق برای مردان و زنان تفاوت هایی وجود دارد. مردان را در حالت ایستاده و با پوشش کمتر (غیر عریان) تازیانه می زنند، در حالی که زنان را در حالت نشسته و با پوشش کامل تر تازیانه می زنند.\n <\/li>\n
                        • \n عدم اصابت به سر، صورت و عورت:<\/strong> ضربات شلاق نباید به نواحی حساس و آسیب پذیر بدن مانند سر، صورت و عورت اصابت کند. این امر به منظور جلوگیری از آسیب های جدی و حفظ کرامت انسانی محکوم است. ضربات باید با شدت متوسط و به سایر نقاط بدن وارد شود.\n <\/li>\n<\/ul>\n

                          قانون گذار و شارع مقدس، با تعیین این جزئیات، سعی در اجرای عادلانه ترین و مؤثرترین شکل مجازات دارند.<\/p>\n

                          ۷. تأثیر توبه در مجازات شرب خمر<\/h2>\n

                          توبه یکی از مفاهیم کلیدی در فقه اسلامی و حقوق کیفری ایران است که می تواند در برخی موارد، موجب تخفیف یا حتی سقوط مجازات شود. تأثیر توبه در جرم شرب خمر نیز تابع شرایط خاصی است.<\/p>\n

                          ۷.۱. توبه قبل از اثبات جرم<\/h3>\n

                          اگر فردی که مرتکب شرب خمر شده است، قبل از اثبات جرم در دادگاه<\/strong> (یعنی قبل از اینکه اقرار یا شهادت شهود یا علم قاضی موجب اثبات جرم شود) توبه کند و ندامت واقعی خود را از عمل انجام شده نشان دهد، مجازات حد از او ساقط می شود. این حکم، فرصتی برای اصلاح فرد و بازگشت او به مسیر صحیح زندگی فراهم می آورد و در جهت تشویق به توبه و پشیمانی است.<\/p>\n

                          ۷.۲. توبه پس از اثبات جرم<\/h3>\n

                          در صورتی که جرم شرب خمر از طریق اقرار متهم ثابت شده باشد و او پس از اثبات جرم<\/strong> توبه کند، دادگاه این اختیار را دارد که از رئیس قوه قضائیه درخواست عفو<\/strong> برای محکوم علیه را مطرح نماید. رئیس قوه قضائیه نیز می تواند در صورت صلاحدید و احراز ندامت واقعی، از مقام رهبری درخواست عفو کند. بنابراین، توبه پس از اثبات جرم، به صورت خودکار موجب سقوط مجازات نمی شود، بلکه امکان درخواست تخفیف یا عفو را فراهم می آورد.<\/p>\n

                          ۷.۳. محدودیت های توبه در صورت تکرار جرم<\/h3>\n

                          تأثیر توبه در مجازات حدی، در صورت تکرار جرم<\/strong>، محدود می شود. همانطور که در بخش های قبلی اشاره شد، تکرار جرم شرب خمر تا سه بار و اجرای حد در هر مرحله، در مرتبه چهارم منجر به اعدام می شود. در چنین شرایطی، توبه به طور معمول تأثیری در سقوط یا تخفیف مجازات اعدام نخواهد داشت. این محدودیت به منظور جلوگیری از سوءاستفاده از تأسیس توبه و برخورد قاطع با مجرمین مکرر است.<\/p>\n<\/p>\n

                          \n

                          اصل بر این است که توبه قبل از اثبات جرم موجب سقوط حد می شود، اما توبه پس از اثبات، تنها راه را برای درخواست عفو باز می کند و ضمانت قطعی برای تخفیف یا سقوط مجازات نیست.<\/p>\n<\/blockquote>\n

                          ۸. مراحل رسیدگی به پرونده شرب خمر (از دستگیری تا صدور حکم)<\/h2>\n

                          پرونده های شرب خمر، مانند بسیاری از جرائم کیفری، مسیری مشخص را در نظام قضایی ایران طی می کنند. آشنایی با این مراحل برای متهمان و خانواده هایشان از اهمیت بالایی برخوردار است.<\/p>\n

                          ۸.۱. دستگیری و تشکیل پرونده در کلانتری<\/h3>\n

                          رسیدگی به پرونده شرب خمر معمولاً با دستگیری فرد توسط نیروهای انتظامی<\/strong> (پلیس) آغاز می شود. این دستگیری ممکن است در پی گزارش مردمی، مشاهده مستقیم توسط مأموران یا در جریان بازرسی های معمول صورت گیرد. پس از دستگیری، فرد به کلانتری منتقل شده و پرونده مقدماتی تشکیل می شود. در این مرحله، اظهارات اولیه متهم اخذ و مدارک و شواهد موجود (از جمله تست های اولیه الکل در صورت انجام) جمع آوری می گردد.<\/p>\n

                          ۸.۲. مرحله دادسرا (احضار متهم، اقرار، صدور قرار وثیقه، قرار مجرمیت و کیفرخواست)<\/h3>\n

                          پس از تشکیل پرونده در کلانتری، پرونده به دادسرا<\/strong> ارسال می شود. دادسرا متشکل از بازپرس و دادیار است که وظیفه تحقیق و کشف حقیقت را بر عهده دارند:<\/p>\n

                            \n
                          • \n احضار متهم:<\/strong> متهم برای ارائه توضیحات و دفاع از خود به دادسرا احضار می شود.\n <\/li>\n
                          • \n اقرار:<\/strong> در این مرحله، اگر متهم به مصرف مسکر اقرار کند، این اقرار ثبت می شود. باید توجه داشت که اقرار در دادسرا نیز باید با اختیار و بدون اجبار باشد.\n <\/li>\n
                          • \n صدور قرار وثیقه:<\/strong> پس از انجام تحقیقات مقدماتی، دادیار یا بازپرس ممکن است برای اطمینان از حضور متهم در مراحل بعدی، قرار تأمین کیفری<\/strong> (مانند قرار وثیقه یا کفالت) صادر کند. متهم با ارائه وثیقه یا کفیل، به طور موقت آزاد می شود.\n <\/li>\n
                          • \n قرار مجرمیت و کیفرخواست:<\/strong> در صورتی که دادیار یا بازپرس پس از تحقیقات، دلایل کافی برای انتساب جرم به متهم را احراز کند، قرار مجرمیت<\/strong> صادر می کند. سپس بر اساس این قرار، کیفرخواست<\/strong> تنظیم و پرونده برای رسیدگی و صدور حکم به دادگاه صالح ارسال می گردد.\n <\/li>\n<\/ul>\n

                            ۸.۳. مرحله دادگاه (دادگاه کیفری ۲، بررسی مستندات، دفاعیات و صدور رأی)<\/h3>\n

                            پس از صدور کیفرخواست، پرونده به دادگاه کیفری ۲<\/strong> ارجاع می شود. این دادگاه، مرجع صالح برای رسیدگی به جرم شرب خمر است:<\/p>\n

                              \n
                            • \n بررسی مستندات:<\/strong> قاضی دادگاه تمامی مستندات پرونده، از جمله اظهارات متهم، شهادت شهود، گزارشات پلیس و کارشناسی پزشکی قانونی را مورد بررسی قرار می دهد.\n <\/li>\n
                            • \n دفاعیات:<\/strong> متهم یا وکیل او فرصت دفاع از خود را خواهند داشت. این مرحله برای ارائه دفاعیات قانونی، توضیح ابهامات و طرح ادعاهایی نظیر جهل به موضوع یا اضطرار حیاتی است.\n <\/li>\n
                            • \n صدور رأی:<\/strong> پس از شنیدن دفاعیات و بررسی تمامی جوانب، قاضی دادگاه رأی مقتضی را صادر می کند. این رأی می تواند شامل حکم برائت، محکومیت به حد شلاق، یا مجازات های تعزیری مرتبط باشد.\n <\/li>\n<\/ul>\n

                              ۹. سوء پیشینه شرب خمر و صلاحیت مراجع قضایی<\/h2>\n

                              یکی از دغدغه های افراد درگیر با جرائم کیفری، تأثیر آن بر سوء پیشینه و سوابق قضایی است. همچنین، شناخت مرجع قضایی صالح برای رسیدگی به این جرائم اهمیت دارد.<\/p>\n

                              ۹.۱. وضعیت سوء پیشینه ناشی از جرم شرب خمر<\/h3>\n

                              جرم شرب خمر، مانند سایر جرائم حدی، در صورت محکومیت قطعی، موجب ثبت سوء پیشینه کیفری<\/strong> برای فرد می شود. سوء پیشینه بسته به نوع جرم و مجازات، می تواند موقت یا دائم باشد. در مورد شرب خمر:<\/p>\n

                                \n
                              • \n محکومیت به حد شلاق، معمولاً سوء پیشینه کیفری ایجاد می کند.\n <\/li>\n
                              • \n مدت زمان اثر سوء پیشینه برای برخی از جرایم بعد از گذراندن مدت زمان مشخصی (معمولا ۱ تا ۲ سال پس از پایان مجازات) از بین می رود و فرد می تواند برای دریافت گواهی عدم سوء پیشینه اقدام کند. با این حال، در برخی سوابق داخلی و اطلاعات مراجع قضایی، این محکومیت ها ثبت باقی می مانند.\n <\/li>\n
                              • \n اگر فردی سه بار مرتکب شرب خمر شده و هر بار حد بر او جاری شده باشد، این سوابق در پرونده او باقی می ماند و در صورت ارتکاب چهارم، مجازات اعدام را در پی خواهد داشت.\n <\/li>\n<\/ul>\n

                                داشتن سوء پیشینه کیفری می تواند در آینده فرد برای استخدام در برخی مشاغل، دریافت مجوزهای خاص، یا حتی مهاجرت، محدودیت هایی ایجاد کند.<\/p>\n

                                ۹.۲. مرجع صالح برای رسیدگی<\/h3>\n

                                صلاحیت مراجع قضایی برای رسیدگی به جرائم، بر دو نوع صلاحیت ذاتی<\/strong> و صلاحیت محلی<\/strong> است:<\/p>\n

                                  \n
                                • \n صلاحیت محلی:<\/strong> بر اساس قاعده کلی، دادسرا و دادگاهی صالح به رسیدگی است که جرم در حوزه قضایی آن<\/strong> واقع شده باشد. به عنوان مثال، اگر شرب خمر در شهر تهران اتفاق افتاده باشد، دادسرا و دادگاه های کیفری تهران صلاحیت رسیدگی خواهند داشت.\n <\/li>\n
                                • \n صلاحیت ذاتی:<\/strong> از نظر ذاتی، رسیدگی به جرم شرب خمر (که جزو جرایم حدی است) و همچنین جرائم مرتبط با تولید، خرید و فروش، حمل و نگهداری مشروبات الکلی، در صلاحیت دادگاه کیفری ۲<\/strong> قرار دارد. پس از انجام تحقیقات مقدماتی در دادسرا، پرونده برای صدور حکم به این دادگاه ارجاع داده می شود.\n <\/li>\n<\/ul>\n

                                  ۱۰. نکات مهم حقوقی و چکیده آراء قضایی در بزه شرب خمر<\/h2>\n

                                  در کنار مواد قانونی و تعاریف رسمی، رویه قضایی و آرای صادره از محاکم عالی، نکات مهمی را در خصوص بزه شرب خمر روشن می سازند. این نکات به درک بهتر چالش ها و ظرایف این پرونده ها کمک می کند.<\/p>\n

                                  ۱۰.۱. عدم کفایت صرف استشمام بو از دهان برای اثبات<\/h3>\n

                                  یکی از اشتباهات رایج، تصور این است که صرف استشمام بوی الکل از دهان متهم<\/strong> برای اثبات جرم شرب خمر کافی است. در رویه قضایی، این امر به تنهایی برای اثبات حد شرعی کافی نیست<\/strong> و نمی تواند مستند علم قاضی برای اعمال مجازات حدی قرار گیرد. بوی الکل ممکن است به دلایل دیگری (مانند مصرف داروهای حاوی الکل یا حتی دهان شویه ها) باشد و شبهه ایجاد کند. بنابراین، برای اثبات جرم، باید ادله قوی تر و قطعی تری مانند اقرار یا شهادت شهود وجود داشته باشد.<\/p>\n

                                  ۱۰.۲. ادعای جهل به موضوع و تأثیر آن در ایجاد شبهه<\/h3>\n

                                  همانطور که قبلاً اشاره شد، جهل به موضوع<\/strong> می تواند از موارد رافع مسئولیت حدی باشد. اگر متهم مدعی شود که از مسکر بودن ماده مصرفی خود آگاه نبوده (مثلاً تصور کرده آبمیوه یا نوشیدنی غیرالکلی است) و این ادعا محتمل الصدق<\/strong> باشد و برای قاضی شبهه<\/strong> ایجاد کند، حد بر او جاری نخواهد شد. اصل فقهی «درء حدود به شبهات» (سقوط حدود با وجود شبهه) در اینجا کاربرد پیدا می کند. قاضی باید به دقت ادعای جهل را بررسی کرده و در صورت حصول شبهه، به نفع متهم حکم صادر کند.<\/p>\n

                                  ۱۰.۳. نظریه پزشکی قانونی و عدم کفایت آن به تنهایی (تأکید مجدد بر آراء قضایی)<\/h3>\n

                                  تأکید مجدد بر این نکته ضروری است که نظریه پزشکی قانونی مبنی بر وجود الکل در خون یا سایر آزمایشات الکل سنجی، به تنهایی مصداق دلیل شرعی برای اثبات بزه شرب خمر که موجب حد می شود، نیست.<\/strong> این موضوع بارها در آرای قضایی دیوان عالی کشور و دادگاه ها مورد تأکید قرار گرفته است. دلایل این امر شامل احتمال خطا در فرآیند آزمایش، عدم حجیت شرعی ذاتی آن به تنهایی، و لزوم استناد به ادله ای است که صراحتاً در شرع برای اثبات حدود ذکر شده اند (اقرار و شهادت).<\/p>\n

                                  با این حال، نتیجه آزمایش پزشکی قانونی می تواند به عنوان اماره قضایی<\/strong> (نشانه ای که به علم قاضی کمک می کند) در کنار سایر دلایل عمل کند. به عبارت دیگر، قاضی می تواند با توجه به نظریه پزشکی قانونی، همراه با قرائن و شواهد دیگر، به علم برسد، اما صرف این نظریه برای صدور حکم حدی کافی نیست و نباید مبنای مستقیم صدور حکم حد قرار گیرد.<\/p>\n<\/p>\n

                                  \n

                                  در پرونده های شرب خمر، حتی اگر تست الکل مثبت باشد، تا زمانی که اقرار یا شهادت دو شاهد عادل وجود نداشته باشد، صدور حکم حد شرعی با چالش های جدی مواجه است.<\/p>\n<\/blockquote>\n

                                  ۱۱. اهمیت مشاوره با وکیل متخصص شرب خمر<\/h2>\n

                                  با توجه به پیچیدگی ها، ظرایف قانونی و پیامدهای سنگین جرم شرب خمر، حضور و مشاوره با یک وکیل متخصص کیفری<\/strong>، به ویژه در این حوزه، از اهمیت حیاتی برخوردار است.<\/p>\n

                                  ۱۱.۱. نقش حیاتی وکیل در مراحل مختلف پرونده (بازپرسی، دفاع در دادگاه)<\/h3>\n

                                  وکیل متخصص شرب خمر می تواند در تمامی مراحل رسیدگی به پرونده، از لحظه دستگیری تا مرحله تجدیدنظر، نقش مؤثر و تعیین کننده ای ایفا کند:<\/p>\n

                                    \n
                                  • \n مرحله کلانتری و بازپرسی:<\/strong> وکیل می تواند در همان ابتدای تشکیل پرونده و در مرحله تحقیقات مقدماتی دادسرا (بازپرسی و دادیاری) حاضر شده و به متهم مشاوره حقوقی ارائه دهد. حضور وکیل از اقرارهای تحت فشار یا ناآگاهانه جلوگیری می کند و به متهم کمک می کند تا از حقوق قانونی خود مطلع باشد.\n <\/li>\n
                                  • \n مرحله دادگاه:<\/strong> وکیل با تسلط بر مواد قانونی، رویه های قضایی و فتاوای فقهی، می تواند بهترین دفاعیات را برای متهم مطرح کند. این دفاعیات می تواند شامل موارد زیر باشد:<\/p>\n
                                      \n
                                    • ایراد به ادله اثبات جرم (مانند ناکافی بودن تست الکل به تنهایی).<\/li>\n
                                    • طرح ادعای جهل به موضوع یا حکم.<\/li>\n
                                    • طرح ادعای اضطرار یا سایر موارد رافع مسئولیت کیفری.<\/li>\n
                                    • تأکید بر توبه متهم برای سقوط یا تخفیف مجازات.<\/li>\n<\/ul>\n<\/li>\n
                                    • \n کاهش مجازات یا تبرئه:<\/strong> با توجه به نکات حقوقی و ظرایفی که ممکن است از دید افراد عادی پنهان بماند، یک وکیل متخصص می تواند با استفاده از شواهد و استدلال های قانونی قوی، به کاهش مجازات (مثلاً تبدیل حد به تعزیر در صورت وجود شبهه) یا حتی تبرئه متهم کمک شایانی کند.\n <\/li>\n<\/ul>\n

                                      ۱۱.۲. کمک به کاهش مجازات یا تبرئه با استفاده از نکات قانونی<\/h3>\n

                                      تجربه نشان داده است که پرونده های شرب خمر، با وجود ظاهر ساده، دارای پیچیدگی های حقوقی فراوانی هستند. یک وکیل متخصص می تواند با آگاهی از موارد زیر، به بهترین نتیجه برای موکل خود دست یابد:<\/p>\n

                                        \n
                                      • \n شناخت دقیق شرایط اقرار و شهادت و ایراد به صحت آنها.\n <\/li>\n
                                      • \n تسلط بر اصل «درء حدود به شبهات» و تلاش برای ایجاد شبهه منطقی در پرونده.\n <\/li>\n
                                      • \n آگاهی از تفاوت های حد و تعزیر و امکان تغییر مجازات در شرایط خاص.\n <\/li>\n
                                      • \n آشنایی با آراء وحدت رویه و آرای اصراری دیوان عالی کشور که در پرونده های مشابه می تواند راهگشا باشد.\n <\/li>\n
                                      • \n تنظیم لایحه های دفاعیه قوی و متقاعدکننده بر اساس مستندات قانونی و شرعی.\n <\/li>\n<\/ul>\n

                                        بنابراین، مشاوره زودهنگام و همکاری با وکیل متخصص، نه تنها یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای دفاع مؤثر از حقوق متهم در پرونده های شرب خمر است.<\/strong><\/p>\n

                                        در نهایت، شرب و خمر به عنوان یکی از جرائم حدی در قانون مجازات اسلامی ایران، دارای ابعاد شرعی و حقوقی وسیعی است که درک صحیح آن مستلزم آگاهی دقیق از تعاریف، شرایط، ادله اثبات و مجازات های مربوطه است. این مقاله سعی بر آن داشت تا با ارائه یک تحلیل جامع و تخصصی، تمامی جنبه های این جرم را روشن سازد. از تعریف لغوی و شرعی خمر و مسکر، تا شرایط تحقق جرم، راه های اثبات آن (با تأکید بر جایگاه تست الکل و محدودیت های آن)، مجازات های حدی و تعزیری مرتبط، موارد تشدید و تخفیف مجازات (مانند تکرار جرم و توبه)، مراحل رسیدگی قضایی و نهایتاً اهمیت مشاوره با وکیل متخصص، همگی مورد بررسی قرار گرفتند. رعایت قوانین و آگاهی از حقوق و تکالیف، به ویژه در موضوعات حساس حقوقی، از بروز مشکلات و عواقب ناخواسته پیشگیری می کند.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

                                        شرب و خمر چیست شرب خمر به معنای مصرف هرگونه ماده مسکر است که موجب از دست دادن هوشیاری و زوال عقل شود. این مفهوم در قانون مجازات اسلامی ایران، فراتر از صرف نوشیدن، شامل تزریق و تدخین مواد مسکر نیز می گردد و تفاوتی در کمیت یا کیفیت آن (جامد یا مایع، خالص یا …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":51783,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[60829],"tags":[60714],"class_list":["post-51780","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-60829","tag-60714"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/51780","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=51780"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/51780\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":51782,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/51780\/revisions\/51782"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/51783"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=51780"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=51780"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=51780"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}