{"id":47827,"date":"2025-03-15T22:58:25","date_gmt":"2025-03-15T19:28:25","guid":{"rendered":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/%d8%b3%db%8c%d9%86%d9%85%d8%a7%da%af%d8%b1%db%8c-%da%a9%d9%87-%d9%be%d8%b4%d8%aa-%d9%be%d8%b1%d8%af%d9%87-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b2%db%8c%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%a7-%d8%ae%d9%88%d8%af\/"},"modified":"2025-10-14T03:47:14","modified_gmt":"2025-10-14T00:17:14","slug":"%d8%b3%db%8c%d9%86%d9%85%d8%a7%da%af%d8%b1%db%8c-%da%a9%d9%87-%d9%be%d8%b4%d8%aa-%d9%be%d8%b1%d8%af%d9%87-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b2%db%8c%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%a7-%d8%ae%d9%88%d8%af","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/%d8%b3%db%8c%d9%86%d9%85%d8%a7%da%af%d8%b1%db%8c-%da%a9%d9%87-%d9%be%d8%b4%d8%aa-%d9%be%d8%b1%d8%af%d9%87-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b2%db%8c%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%a7-%d8%ae%d9%88%d8%af\/","title":{"rendered":"\u0633\u06cc\u0646\u0645\u0627\u06af\u0631\u06cc \u06a9\u0647 \u067e\u0634\u062a \u067e\u0631\u062f\u0647 \u0647\u0627\u06cc \u0632\u06cc\u0627\u062f\u06cc \u0631\u0627 \u0628\u0627 \u062e\u0648\u062f \u0628\u064f\u0631\u062f"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n
\"سینماگری<\/div>\n

تیتربرتر مسعودشاهی از پایه گذاران بنیاد سینمایی فارابی مرکز سینمای تجربی و نیمه حرفه ای که نام آن به مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تغییر پیدا کرد و نیز از بنیانگذاران مهم ترین جشنواره سینمایی کشور که ابتدا نامش میلاد بود و بعد به فجر تبدیل شد شناخته می شود. او از سال ۱۳۵۹ در سینما فعالیت داشته و نقش تاثیرگذاری در امور مختلف از خود به جا گذاشته است.<\/p>\n

مسعودشاهی چند سال قبل در گفت وگویی با نشریه الکترونیکی سی ونهمین جشنواره فیلم فجر نکات و خاطراتی را مطرح کرده که کمتر شنیده شده بودند. همچنین او آبان ماه سال قبل در نشست «بر سینمای ایران چه گذشت» که با حضور چند سینماگر از جمله فریدون جیرانی و ابوالحسن داودی برگزار شد شرکت داشت و صحبت هایی را درباره تشکیل خانه سینما و اولین شورای پروانه نمایش بیان و تاکید کرد که ۴۰ سال در مقابل برخی حرف هاو اظهارنظرها سکوت کرده است.<\/p>\n

حالا به بهانه درگذشت او که در سال های  ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ دبیری جشنواره فجر را نیز برعهده داشت در آستانه برگزاری مراسم تشییع و خاکسپاری برخی صحبت های او بازنشر می شود.<\/p>\n

حال و احوال سینما در سال های اول پس از انقلاب<\/strong><\/span><\/p>\n

ماجرای سینمای بعد از پیروزی انقلاب جزئی از وجود من است. آن قدری که برای سینما در زندگی ام وقت گذاشتم برای اعضای خانواده ام نگذاشتم.  در سال ۵۹ شرایط اجتماعی و سیاسی کشور فرازونشیب های عجیب و غریبی داشت و من سعی کردم برای آنکه به سینما اشراف پیدا کنم تجربیات گذشته را حتما مرور کنم. از همین رو بعد از این که با دوستان سینمای قبل از انقلاب تعداد جلسات بی شماری را گذاشتیم و از آن ها به عنوان صاحبان صنعت سینما دعوت کردیم تا کاری را به نفع سینمای کشور انجام دهیم با مراجع شرعی نیز جلساتی را برگزار کردیم. در آن سال ها درباره سینما برخی شبهات شرعی و عرفی وجود داشت و لازم بود تا من نیز این مسائل را بدانم به همین دلیل در محضر برخی از اساتید همانند حاج آقا مرتضی تهرانی برادر بزرگ حاج آقا مجتبی تهرانی حاضر شدم تا اجازه برای فعالیت در این هنر صنعت را کسب کنم.  <\/p>\n

نظرات ایشان بسیار کمک کرد چرا که برخی همان موقع به دنبال این بودند که سینما اساساً باید تعطیل شود آن عده که تعدادشان کم هم نبود در فضای حاکمیتی حرکت می کردند در واقع به نوعی حاکم شرع بودند. از طرف دیگر جنگ سیاسی و دعوای بر سر آقای بنی صدر هم بود. همه این موارد به صورت جدی در جهت متوقف کردن ما پیش می رفت و متاسفانه بحث ها هم فقط بحث های شفاهی نبود و عملا برای ما پاپوش درست می کردند.  ما هر روز بدون استثنا از طرف دفتر بازرسی ریاست جمهوری مواخذه می شدیم. آن جا مراجعات زیادی علیه ما داشتند که برایمان داستان می شد.  اما تنها برگ برنده ما در سال ۵۹ که باعث شد من نیز بپذیرم در خدمت سینما باشم و در این راه قدم بردارم جمله ای بود که حضرت امام خمینی (ره) در بدو ورودشان درباره سینما گفتند که «ما با سینما مخالف نیستیم با فحشا مخالفیم.»<\/p>\n

هنرمندان ممنوع الکار شدند؟ <\/strong><\/span><\/p>\n

رهبر کبیر انقلاب در سال ۶۱ به ما تاکید کردند که با هنرمندان به وسیله دستورالعمل و بخشنامه کار نکنید؛ بلکه مفاهمه کنید. من خواهش می کنم عزیزانی که تحقیق می کنند و دلشان برای سینما می تپد لطفا به حرف های امام خمینی (ره) در همان سال های ابتدایی دهه ۶۰ دقت کنند تا متوجه شوند که نظر ایشان درباره سینما و بازیگران کارگردانان و… چیست. امام خمینی (ره) حتی درباره عوامل فنی سینما هم حرف زدند.  اصلا اینگونه نبوده است که ما سال ۶۲ متوجه شویم یک عده برای حفظ سینما نباید باشند. من در همان زمان به دیگران می گفتم که اگر عده ای قرار است سینما را به طور کامل از بین ببرند پس بهتر است خودمان قبل از چنین اتفاقی سینما را هرس و بازنگری کنیم تا اشکالاتش پیدا شود. ما با همدیگر هم فکری کردیم تا سینما زیر دست و پای عده ای دیگر مچاله نشود. افرادی که صاحب فیلم و سینما بودند در این مسیر همراه ما بودند و این کار موجب شد تا سینما تعطیل نشود.  <\/p>\n

در شرایطی که سینما در مظان اتهام بود و تنها فیلم های خارجی نشان می دادند من گفتم باید فیلم های خارجی برگه سبز گمرکی و رایت داشته باشد؛ اما متهم به سرمایه داری شدم که می خواهم پول از فیلم های خارجی بگیرم. بعد از آن آمدیم تعریف کردیم که اگر قرار است فیلم خارجی وارد شود چه کسانی حق دارند فیلم خارجی وارد کنند؛ تولیدکننده فیلم سینمایی. بنیاد سینمایی فارابی بعد از تاسیس ورود فیلم های خارجی را مصادره کرد. در حالیکه من اعلام کرده بودم کسانی که فیلم داخلی تولید کنند امتیاز ورود فیلم خارجی برای آن ها باشد چون درآمد خوبی داشت و می توانست هزینه تولیدش را تامین کند. این یک حمایت همه جانبه از تولیدکننده فیلم بود. به یاد دارم مرحوم خسرو سینایی به من گفت که برای فلان فیلم از من سه جایزه گرفته است اما با مصادره کردن فیلم های خارجی توسط فارابی نتوانست از آن استفاده کند.  <\/p>\n

به صراحت می گویم که از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۲ ما هیچ هنرمندی را ممنوع الکار نکردیم. در آن دوران مجوز ۷۹۰ فیلم با هماهنگی سازمان فیلم و سینما باطل شد؛ زیرا غالب این فیلم ها خارجی بود و مشکلی در صدور پروانه نمایش داشتند.  <\/p>\n

فیلم های خارجی و مصادره سینماها توسط بنیاد مستضعفان<\/strong><\/span><\/p>\n

من زمانی وارد اداره کل نظارت نمایش شدم که سینماداران با مشکل مصادره شدن سینما مواجه شده بودند و حکم ثانوی نیز داشتند چراکه باید تخمیس مال خود را پرداخت می کردند. در واقع سالن های سینما در اختیار بنیاد مستضعفان قرار گرفته بود و حاکمیتی در نوع انتخاب فیلم برای اکران مدت نمایش فیلم پروانه نمایش و… داشت. البته از بزرگان سینما کسی در ارکان تشکیل دهنده سینما نبود و تنها آقای نجفی از نسل جدید به آن اضافه شده بود. در آن زمان بسیاری از کمپانی های خارجی در داخل کشور دفتر و نمایندگی داشتند و تمامی این کمپانی ها توسط بنیاد مستضعفان مصادره شده بود. فیلم های خارجی بدون مجوز پخش به شکل عجیبی پروانه می گرفتند سپس اکران و نمایش داده می شدند. حدود ۷۹۰ فیلم پروانه داشت که بخش عمده آن خارجی و بخش اندکی از آن داخلی بود. باور کنید فیلم خارجی داشتیم که روی پرده ترکیبی از ۳ فیلم با قصه ای جدید پروانه نمایش گرفته بود! سال ۱۳۵۹ تولیدات سینمای ایران بسیار انگشت شمار بود. قبل از ۵۹ نیز درگیری بین صاحب سینما و نهادهای مربوطه اوضاع بهم ریخته سیاسی و… را شاهد بودیم.<\/p>\n

همکاری با هنرمندان<\/strong><\/span><\/p>\n

 من با تمام دوستان اهل سینما در صنوف مختلف بحث های زیرساختی کردم که حالا باید برای رشد و تثبیت سینما چه کنیم. در همان دوران متوجه شدم حدود ۷۹۰ فیلم پروانه نمایش گرفته بودند که خیلی هایشان فاقد استاندارد لازم بودند و البته قابلیت نمایش در جمهوری اسلامی را نداشتند. تعدادی از این فیلم ها پیش از انقلاب ساخته شده بودند و تعداد زیادی هم فیلم خارجی داشتیم. اتفاقا نمایش تعدادی از همین فیلم ها باعث شده بود دوستان حاکم  شرع موضع بگیرند و به بحث سینما ورود کنند تا جلوی نمایش آن ها به دلیل وجود برخی مسائل در آثار گرفته شود. این فیلم ها باعث شده بود واژه های خوبی اساسا درباره سینما به کار برده نشود و خیلی ها خواستار تعطیلی کل سینما بودند. ما در بحث هایمان درباره این موضوع صحبت کردیم که اگر قرار باشد کاری کنیم که این سینما باقی بماند باید یک جراحی انجام دهیم. یادم می آید آن موقع جمله ای را از قول شهید رجایی به من منتقل کردند. آن زمان آقای صابری فومنی مشاور آقای رجایی بودند و در شوراهایی که من اداره می کردم ایشان از سمت آقای رجایی به من پیغام دادند که آقای رجایی گفتند من خجالت می کشم فلان فیلم روی پرده سینمای میدان شهداست. این جمله بیشتر به من فشار آورد و مسئولیت من را بیشتر کرد که باید پالایشی در میان فیلم ها انجام دهیم و به همین دلیل با توافقی که با عزیزان صاحبان فیلم و سینماگران داشتیم یادداشتی نوشتم که پروانه آن ۷۹۰ فیلم باطل شود و برای صدور مجوز جدید اقدام کنند.<\/p>\n

یک سری بچه های حزب اللهی دوآتشه علیه جریان سینمای قبل از انقلاب اقداماتی می کردند و می خواستند فضا را به نوعی تحت تاثیر قرار دهند. می گفتند فعالان سینمایی طاغوتی هستند و فلان و بهمان! اما بعد از این که آقای رجایی در جریان جزئیات فیلم ها و فضای سینما قرار گرفتند و من شرایط و فشاری را که برای تعطیلی سینما بر روی ما بود برای ایشان توضیح دادم مخالفتی نکردند. خاطرم هست وقتی برای شهید باهنر و شهید آیت این موارد را توضیح می دادم خدا آقای باهنر را رحمت کند با دست به زیر گلویشان اشاره کردند و گفتند گردن من را بزنند نمی گذارم سینما را تعطیل کنند تو برو و کار خودت را بکن.  <\/p>\n

سیاست گذاری برای سینما بر مبنای سه اصل<\/strong><\/span><\/p>\n

آن زمان که من برای سینما سیاست گذاری هایی را تبیین کردم سه اصل را مدنظر قرار دادم و گفتم اگر ما بخواهیم در جمهوری اسلامی حرکتی را انجام دهیم باید بر اساس این سه اصل باشد؛ هدایت حمایت و نظارت. یعنی این که اگر قرار باشد ما حرکتی بر مبنای حمایت  داشته باشیم باید نهادی درست کنیم و این تصمیم گیری منجر به تاسیس فارابی شد. من همان موقع قبل از تاسیس فارابی جدید مدیریت چنین نهادی را بر عهده داشتم؛ باشگاهی که قبل از انقلاب فعالیت می کرد و تنها سرمایه اش هم سینما فرهنگ بود. آن موقع سینمافرهنگ بدهی سنگینی به بانک ها داشت و ما با تلاش بدهی هایش را پرداخت کردیم و تصمیم گرفتیم این نهاد تحت عنوان فارابی مسئولیت حمایت سینمای کشور را برعهده بگیرد که هم ساختارش غیردولتی باشد و هم نگاهی نزدیک تر به بخش خصوصی داشته باشد.<\/p>\n

در بحث هدایت هم تصمیم گرفتیم یک سازمان به نام سازمان جشنواره راه بیندازیم. در بخش نظارت هم گفتیم اگر مراحل قبلی درست انجام شود نظارت بر آن ها نیز خیلی سخت نخواهد بود. اما بعد در بخش هدایت سازمان جشنواره شکل نگرفت و همه چیز مختص به خود فارابی شد.<\/p>\n

همان زمان من شروع به نوشتن آیین نامه هایی کردم که علاوه بر شرایط جدید برای پروانه ساخت و نمایش باعث ایجاد نظمی بین سینماگران شده و علاوه بر آن جلوی اعمال نفوذ عده ای هم گرفته شد. همین مسئله باعث شد دست اندرکاران سینما بیشتر دل به کار دهند و با هم دلی بیشتر و موضع مشترک به فعالیت هایشان ادامه دهند چراکه متوجه شدند محتویات آیین نامه ها به نفعشان است. یادم است آن موقع برای رونق اکران فیلم های خارجی هم یک راه کار پیشنهاد دادم و آن هم این بود که هر کسی که برای تولید یک فیلم داخلی پیش قدم شود و سرمایه گذاری انجام دهد به عنوان جایزه اجازه وارد کردن دو یا سه فیلم خارجی به او داده می شود. این اقدام حرکت خوبی در جهت تشویق تولیدکننده های داخلی بود و ما را به این نقطه رساند که هم در داخل کشور تولید داشته باشیم و هم آثار مناسب سینمای جهان را برای مردم نمایش دهیم.<\/p>\n

جشنواره سینمایی میلاد و تغییر نام به فجر<\/strong><\/span><\/p>\n

 شرایطی که توضیح دادم رو به جلو رفت و بعد به این نتیجه رسیدم برای این که بتوانیم برای سینما اعلام موجودیت جدی کنیم نیاز به یک جشنواره داریم. یعنی تقریبا اول دهه ۶۰ تصمیم گرفتم جشنواره ای با نام میلاد به معنای متولد شدن راه اندازی کنم که بتوانیم در آن تولیدات سینمای ایران را نمایش دهیم. پلن اولیه طراحی شد اما از همان ابتدا مخالفان گفتند مگر سینمایی وجود دارد که بخواهد برایش جشنواره هم برگزار شود!  جشنواره در سالگرد انقلاب برگزار می شد و سال ۶۱ وزارتخانه تصمیم گرفت تمامی جشنواره هایی که در دهه فجر در بهمن ماه برگزار می شوند با اسم فجر برپا شوند؛ جشنواره تئاتر موسیقی و فیلم؛ به همین دلیل اسم «میلاد» هم به جشنواره فیلم «فجر» تغییر پیدا کرد و اولین دوره آن در بهمن ماه سال ۱۳۶۱ به صورت غیررقابتی برگزار شد.  <\/p>\n

<\/div>\n

نشست در سینمای ایران چه گذشت\/ مهر ۱۴۰۲ <\/p>\n

حاشیه هایی از اولین شورای پروانه نمایش و بحث با فریدون جیرانی<\/strong><\/span><\/p>\n

سال ۱۳۶۲ تغییرات مدیریتی ایجاد شد. من به دلیل اختلاف نظر و سلیقه ای که با دیگران داشتم اعلام کردم که با آقای انوار (معاونت سینمایی) کار نخواهم کرد و از او جدا شدم. حتی وزیر ارشاد وقت نیز از وضعیت به وجود آمده و ورود افراد جدید ناراحت بود. حدود سه ماه و هر روز نزدیک به سه ساعت جلسه در حضور افراد جدید صحبت کردم. بعدا این سیاست ها به اسم خود دوستان زده شد.<\/p>\n

(در پاسخ به فریدون جیرانی که گفته بود مسعودشاهی برای اولین بار شورای پروانه نمایش را با ایجاد برخی قواعد راه انداخت و یک روحانی را هم به شورای پروانه نمایش راه داد) : من آن فرد روحانی را به شورای سینما نیاوردم و حتی او را بیرون کردم. من ۴۰ سال سکوت کردم؛ در حالی که در آن دوران برای گرفتن حمایت به آقایان باهنر و رجایی پناه بردم. این ها بخشی از تاریخ است و باید گفت. من تنها کسی بودم که پای فیلم «برزخی ها» ایستادم. اعلام سیاست ها و حفظ ضوابط برای سینما و ایجاد امنیت شغلی را با سانسور اشتباه نگیریم! در جواب آقای جیرانی می گویم که من مدیر کل معاونت بودم و آن معاونت اولین ساختار تشکیلاتی سینما را از آن زمان تشکیل داد.<\/p>\n

ماجراهای تشکیل خانه سینما<\/strong><\/span><\/p>\n

تشکیلات خانه سینما طرح من بود. در سال ۱۳۵۹ با تک تک صنوف حرف زدم و طرح های زیادی وسط گذاشتم تا از بلاتکلیفی دربیایند و اعتمادی بین طرفین شکل بگیرد. خانه سینما را به این دلیل ایجاد کردم که تمامی صنوف دخیل و تصمیم گیرنده باشند اما آقای انوار به من گفت «این ها که خیلی پررو می شوند»! من در راستای حمایت بنیاد رودکی را هم تاسیس کردم اما در حال حاضر به اسم کیست؟ من حتی عضو شورای سیاست گذاری آنجا هم نشدم چراکه بحث هایشان را قبول نداشتم.<\/p>\n

من روند سال ۱۳۶۲ به بعد اداره و تشکیلات سینما را قبول ندارم. بعد از سال ۱۳۶۲ به ایرج قادری گفته بودند که «شما استاد تکنیک هستید اما دیگر کنار برو!» در حالی که خیلی از هنرمندان از من می پرسیدند که ما می توانیم کار کنیم؟ جریان سینما چه می شود؟ من می گفتم که اگر سینما باشد شما هم هستید. من و دست اندرکاران سینما به طرحی رسیده بودیم که اگر اجرا می شد خیلی از بازیگران ممنوع الکار نمی شدند. در این ۴۰ سال می توانستم خیلی از حرف ها را در رسانه ها بزنم اما چنین کاری نکردم.<\/p>\n

«برزخی ها» را مخملباف پایین کشید<\/span><\/strong><\/p>\n

فیلم «برزخی ها» را محسن مخملباف از پرده پایین کشید. حاکمیت آن زمان از آقای مخملباف حمایت می کرد و همان زمان در سینما نقش گرفت. نگرانی من در آن دوران این بود که اگر سینماها تعطیل شود کسی دیگر نمی تواند راهش بیندازد. شخصا یک بار به میدان ونک و مغازه ناصر ملک مطیعی رفتم و پرسیدم که چرا به سینما برنمی گردد؟ ایشان گفت «خسته شدم» در حالی که اگر فضای سالمی در آن دورانِ سینما حاکم بود این هنرمندان هم حذف نمی شدند.<\/p>\n

در سال ۵۹ افرادی را نزد هنرمندان فرستادم و با تک تک آن ها درباره انقلاب و تعلق شان به سینما صحبت کردم. حضرت آقا در سال ۶۱ به من گفتند که با هنرمندان با قاعده و قانون و ضابطه عمل نکن با آن ها مفاهمه کن. ما اصلا قرار نبود کسی را طرد کنیم. ایشان فیلم برزخی ها را دیده و نظر مثبت داده بودند که بعدا آن بلا سرش آمد. جریان پشتش قابل گفتن نیست. اگر این حمایت ها نبود شاید آن بلاها سر برزخی ها نمی آمد. من به این فیلم پروانه داده بودم و بعد متوجه شدم این اثر را آقا دیده است.<\/p>\n

حرفی از سینمای اسلامی در میان نبود<\/strong><\/span><\/p>\n

حافظه تاریخی ما در بخش فرهنگ و هنر به ویژه سینما باید بازسازی شود. دوستان در نشست از سینمای اسلامی گفتند که باید بگویم بعد از انقلاب هیچکس اعلام نکرد که ما سینمای اسلامی می خواهیم. اساسا چنین چیزی نبود. به یاد دارم روزی بهرام بیضایی بعد از ساخت فیلم «مسافران» با کتابی در دست پیش من آمد آن را محکم زمین زد و گفت «کسی که این کتاب را نوشته است نه اسلام می شناسد و نه سینما را» بعد از این اتفاق ایشان فیلم «روز واقعه» را ساخت و تنها اثری است که در پروانه ساخت آن نوشته شده است: «آقای بیضایی خودت بساز.»<\/p>\n

پرسش های صریح فریدون جیرانی از مسعودشاهی<\/p>\n

از ماجرای ممنوع الکاری هنرمندان در دهه ۶۰ و چند داستان دیگر<\/p>\n

ناگفته هایی از ممنوع الکاری ایرج قادری عصبانیت بیضایی و بهترین فیلم کیارستمی<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

تیتربرتر مسعودشاهی از پایه گذاران بنیاد سینمایی فارابی مرکز سینمای تجربی و نیمه حرفه ای که نام آن به مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تغییر پیدا کرد و نیز از بنیانگذاران مهم ترین جشنواره سینمایی کشور که ابتدا نامش میلاد بود و بعد به فجر تبدیل شد شناخته می شود. او از سال ۱۳۵۹ در …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":47828,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[75],"tags":[],"class_list":["post-47827","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-75"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47827","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=47827"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47827\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":53672,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47827\/revisions\/53672"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/47828"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=47827"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=47827"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=47827"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}