بدن خمیده با ستون فقرات خمیده که در آن ماهی خمیده به نظر می رسد.<\/li>\n<\/ul>\nاگر نیترات ها در طول شب به شدت افزایش نیافته اند، قرار گرفتن در معرض طولانی مدت شروع به تأثیرگذاری کرده است. وقتی علائم شروع به نشان دادن می کنند به این معنی است که ماهی قبلاً برای مدتی رنج کشیده است. با این حال، باید توجه داشت که اکثر ماهی های آکواریومی حداقل تا حدی با کیفیت پایین آب سازگار می شوند. این امر در یک مخزن ماهی که مدتی است کار می کند آشکارتر است. ناگهان ساکنان آبزی آن بدون تغییر آشکار در پارامترهای آب علائم فوق را نشان می دهند. حتی اگر یک ماهی علامت مسمومیت نشان دهد به این معنی است که آب آلوده است و پارامترها نیاز به تنظیم فوری دارند. راه دیگری که می توانید بفهمید نیترات به آرامی ماهی شما را می کشد، اضافه کردن جفت تانک های جدید است.<\/p>\n
سازگاری ماهی ها با افزایش سطح نیترات<\/h2>\n
اگر ماهی جدید با وجود قرنطینه بودن و عدم پرخاشگری جفت های تانک خود، هر یک یا ترکیبی از علائم را نشان می دهد، ممکن است آکواریومی را اداره کنید که نیترات زیادی دارد. ساکنان طولانی مدت به تدریج به سطوح بالاتر نیترات در طول زمان سازگار شده اند. افزودن جدید بلافاصله علائم شوک را نشان می دهد. دیگر راه های شناخته شده تأثیر نیترات های بالا بر ماهی، ضعیف شدن سیستم ایمنی، کاهش شانس تولید مثل و بیماری مثانه شنا است. دومی باعث عدم تعادل در شنا می شود که در آن ماهی به سمت بالا شناور می شود و به پهلو یا حتی وارونه شنا می کند.<\/p>\n
موسسه آب شیرین صندوق حفاظت، آزمایشی را برای تشخیص ارتباط معنادار بین آب آکواریوم غنی از نیترات و مشکلات مثانه شنا انجام داد. متأسفانه، تا زمانی که علائم آشکار شوند، درجاتی از آسیب دائمی وجود دارد. اگرچه ماهی ها می توانند از سطوح نیترات سمی بهبود یابند، اما احتمالاً در آینده به نیترات ها بسیار حساس خواهند شد. در شدیدترین موارد، ماهی مسموم شده می تواند در کمتر از 24 ساعت بمیرد. به همین دلیل باید به سرعت واکنش نشان داده و به محض مشاهده مشکل، درمان فوری را آغاز کنید.<\/p>\n
چگونه ماهی زخمی را درمان کنیم؟<\/h2>\n
اولین اقدام شما پس از مشاهده هر یک از علائم فوق، انجام آزمایش آب با استفاده از کیت تست مایع قابل اعتماد است. نوارهای تست آب می توانند کاملاً نادرست باشند و زمانی که می خواهید وضعیت را به درستی ارزیابی کنید توصیه نمی شود. پس از انجام آزمایش آب، می توانید مشخص کنید که مسمومیت ناشی از افزایش ناگهانی نیترات یا قرارگیری طولانی مدت در سطوح پایین تر بوده است. اگر نتایج مطابق با چیزی باشد که شما آن را «هنجاری» برای آکواریوم خود می دانید، احتمالاً ماهی های شما به تدریج تحریک شده اند. باتوجه به گونه هایی که نگهداری می کنید و مدت زمانی که آنها را نگه داری می کنید، این مقدار حتی می تواند 20 پی پی ام باشد.<\/p>\n
با این حال، اگر آزمایش سطوح نیترات بسیار نگران کننده ای را در مقایسه با آنچه که مخزن ماهی شما معمولاً حفظ می کند نشان دهد، می توان گفت که مسمومیت در 24 تا 48 ساعت گذشته رخ داده است. در هر دو مورد، شما می خواهید میزان نیترات در آب آکواریوم را به کمتر از 15 پی پی ام و در مورد گونه های حساس تر ماهی ها به کمتر از 10 پی پی ام کاهش دهید.<\/p>\n
درمان مسمومیت نیترات در آکواریوم<\/h2>\n
برای درمان اولیه ماهی هایی که توسط نیترات مسموم می شوند و کمک به بقا آنها در آب سمی آکواریوم، باید یک تغییر آب بزرگ تا 40 درصد انجام دهید که باعث کاهش آلودگی می شود. این بیشتر یک درمان اضطراری است و باید به عنوان یک راه حل موقت برای جلوگیری یا توقف مرگ و میر ماهی ها محسوب شود. با انجام این کار، برای خود زمان می خرید تا بعداً دلیل واقعی افزایش سطح نیترات را ارزیابی کنید.<\/p>\n
آب آکواریوم را تعویض کنید.<\/h3>\n
آب مخزن ماهی را آزمایش کنید و نتایج به شما تخمین تقریبی از میزان بزرگی تغییر آب را می دهد که باید انجام دهید. یک قانون کلی در اینجا این است که تعویض 50 درصد از آب آکواریوم باعث حذف 50 درصد از نیترات ها می شود. به عنوان مثال: اگر آب یک مخزن ماهی آب شیرین 30 ppm نیترات را نشان دهد، باید تقریباً 30 تا 35 درصد از کل حجم آب را مبادله کنید تا آنها را به کمتر از 20 ppm برسانید. اگر آزمایش های آب 100 پی پی ام محتوای نیترات را نشان می دهند، باید 80 درصد آب را تغییر دهید تا آن را به 20 پی پی ام کاهش دهید. این برای ایمنی حیوانات خانگی آبزی آب شیرین مهم است.<\/p>\n
این اغلب دلیل مرموز بدتر شدن بیماری مثانه شنا پس از عجله یک نگهدارنده ماهی برای تعویض یکباره بخش بزرگی از آب آکواریوم است. در هنگام تنظیم اسمزی مختل، مثانه پر از مایع می شود، که سپس باعث مشکلات شناوری و در نهایت مرگ می شود. اختلال در تنظیم اسمزی باعث تورم اندام های داخلی می شود که دلیل آن ماهی نفاخ است که از مسمومیت با نیترات جان سالم به در برده است. این نوع نفخ اغلب در ماهی های آکواریومی که در مخازن کوچک تری مشاهده می شود: مانند ماهی بتا نگهداری می شوند. زیرا حجم کمتر آب باعث آلودگی آسان تر می شود.<\/p>\n
تعویض تدریجی آب آکواریوم<\/h3>\n
برای جلوگیری از شوکی که تغییر آب زیاد به ماهی در هنگام مسمومیت با نیترات وارد می شود، نباید بیش از 40 درصد از کل آب موجود در آکواریوم را در روز تغییر دهید. این 40% را در چندین تعویض آب کوچکتر 5% برای هر 1 ساعت پخش کنید. اگر شرایط ایجاب می کند که بزرگترین تغییر آبی که ماهی شما می تواند در طول روز تحمل کند، انجام دهد، کل این عمل باید حدود 8 ساعت طول بکشد. می توانید آب باقیمانده را روز بعد تعویض کنید. در شدیدترین موارد که آب آکواریوم حاوی بیش از 100 پی پی ام نیترات است، نباید بیش از 50 پی پی ام در روز حذف کنید. این دوباره برای جلوگیری از عدم تعادل یونی در آب است که می تواند منجر به اختلال در تنظیم اسمزی در ماهی شود.<\/p>\n
اگر آکواریوم 200 پی پی ام نیترات داشته باشد، حداکثر حجم تغییر آب نباید از 25 درصد تجاوز کند که برابر با 50 پی پی ام نیترات است. با این حال، اگر مشخص شود که مخزن ماهی حاوی 60 ppm نیترات است، از علامت 40 درصدی آب آکواریوم جایگزین عبور نکنید. یک دوره 8 ساعته تغییرات کوچک آب ممکن است دلهره آور به نظر برسد. اگر به ماهی خود علاقه دارید، بهترین روش ممکن برای درمان اورژانسی ایمن است. با این حال، قبل از اینکه به سمت سیفون بشتابید، باید آب لوله کشی خود را آزمایش کنید.<\/p>\n
به سه شیوه میزان آمونیاک آب را محاسبه می کنند:<\/h2>\n
1) آمونیاک کل و هنگامی که آمونیاک در آب حل شود به دو شکل قابل تصور است<\/p>\n
2) آمونیاک یونیزه که معمولا غیرسمی محسوب می شود مگر در غلظت های بسیار بالا<\/p>\n
3) آمونیاک غیر یونیزه که خطرناک ترین شکل آمونیاک است و می تواند به سادگی به جریان خون، مغز، اندام ها و بافت ها نفوذ کند و صدمات جبران ناپذیر و مرگ آوری را به بار بیاورد.<\/p>\n
در دما و pH بالا مقدار بیشتری از آمونیاک به صورت غیر یونیزه (یعنی شکل سمی ) تبدیل می شود. در آبزی دان هایی که آب آنها کهنه است به علت وجود باکتری های نیتروزوموناس که در بستر و برخی سیستم های پالایش آب (فیلتر ها) وجود دارند، آمونیاک به ماده ای کمتر سمی یعنی نیتریت تبدیل می شود. اما در مخازنی که به تازگی راه اندازی شده اند به علت عدم وجود چنین باکتری هایی معمولا غلظت آمونیاک آنقدر بالا می رود که باعث مرگ ماهیان خواهد شد که به آن نشانگان یا سندرم مخزن جدید گفته می شود و نظریه های چرخه بدون ماهی که مطرح می شود جهت جلوگیری از همین رخداد است.<\/p>\n
اما بسیار پیش می آید که در آکواریوم های با آب کهنه و مخازنی که مدت قابل توجهی از برپایی آنها می گذرد، مسمومیت ماهیان با مواد نیتروژن دار بروز می کند. علت اصلی این امر را می توان در غذادهی بی رویه و باقی ماندن جسد ماهیان و سایر آبزیان مرده در آکواریوم و تجزیه آنها دانست.<\/p>\n
یک علت دیگر برای مسمومیت ماهی ها در اثر مواد ازت دار، افزایش ناگهانی تعداد ماهیان مخزن یا Overstocking است به عنوان مثال اگر تعداد ماهیان خود را از یک ماهی به دو ماهی افزایش دهید، دست کم میزان تولید آمونیاک در مخزن را دو برابر کرده اید و چون تکثیر و تاثیر باکتری ها بر آمونیاک زمان بر است، میزان آمونیاک سمی به طور ناگهانی در استخر افزایش می یابد.<\/p>\n
اضافه نمودن داروها و آنتی بیوتیک ها نیز می تواند با نابودکردن باکتری ها از تبدیل آمونیاک به نیتریت جلوگیری کند. معمولا میزان پیشنهادی آمونیاک برای بیشتر ماهی ها 0\/02 میلیگرم در لیتر يا PPM است.<\/p>\n
هر چند که نیتریت نسبت به آمونیاک کمتر سمی است اما خود نیتریت هم بسیار خطرناک است زیرا می تواند با هموگلوبین خون ترکیب شده و باعث شود که گلبول های قرمز دیگر نتوانند اکسیژن حمل کنند. همین باعث کدر و قهوه ای شدن گلبول های قرمز خوش رنگ شده که این تغییر رنگ شاید بیش از همه در آبشش ها به چشم آید. ماهی که بدین طریق مسموم شود دارای آبشش های کدر بوده و به جای اینکه رنگ گلبرگ های آبششی آن قرمز خونی و شفاف باشد، قهوه ای می شود. در همین زمان است که بیشتر ماهی ها برای تنفس مضاعف به سطح آب آمده و سعی می کنند حباب ها را ببلعند. برخی ماهی ها هم مانند ماهی تایگر در حالتی سروته شنا می کنند و سپس بی تعادلی و مرگ در پی این مسمومیت رخ خواهد داد. میزان نیتریت بی خطر در آب مخزن تا حد 0\/2 میلی گرم در لیتر پیشنهاد می شود و مقادیر بالای 0\/5 میلی گرم در لیتر به سرعت مسموم کننده خواهند شد.<\/p>\n
مسمومیت ها و بیماری ها:<\/h2>\n
درمورد مسمومیت های ناشی از مواد زائد ازته، می توان بسیار سخن گفت اما دو مورد از مهم ترین این ناخوشی ها عبارتند از:<\/p>\n
1) بیماری نکروز آبششی:<\/h3>\n
به طور ساده و خلاصه، بیماری نکروز آبششی در ماهیان تحت تاثیر افزایش pH و آمونیاک در آب است که سبب مرگ ماهیان به ویژه در شرایط متراکم می گردد. علائم این بیماری با تورم آبشش شروع و در ادامه با دفع مواد لزج از آبشش، کم خونی و نکروز شدن تمامی آبشش و مرگ ماهی خاتمه می یابد.<\/p>\n
پرخونی شدید موضعی همراه با تشکیل نقاط سیاه متمایل به بنفش بر روی آبشش در مراحل آغازین این بیماری مشهود بوده که سپس با تورم و دفع مواد لزج همراه می شود. از دیگر نشانه های آن می توان به ظاهرشدن ناگهانی دانه های سیاه با لکه های مرمری در تمامی بدن، خونریزی از باله ها، افزایش تواتر تنفس، تغییر در نحوه شنا و قرار گرفتن به پهلو و نهایتا مرگ در شرایط پیشرفته بیماری نکروز آبششی، اشاره نمود.<\/p>\n
2) بیماری خون قهوه ای:<\/h3>\n
بیماری خون قهوه ای در زمانی که آب حاوی غلظت بالایی از نیتریت باشد، رخ خواهد داد. این ماده از طریق آبشش ها به جریان خون راه یافته و رنگ آن را شکلاتی می کند. هموگلوبین که اکسیژن را در خون جابه جا می کند با نیتریت به شکل مت هموگلوبین ترکیب می شود که در این حالت قادر به انتقال اکسیژن نمی باشد. خون قهوه ای نمی تواند مقادیر کافی اکسیژن را حمل کند و ماهیانی که بیماری خون قهوه ای دارند با وجود موجود بودن مقدار اکسیژن کافی در آب و کار کردن پمپ های هوا، خفه خواهند شد!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
علت مسمومیت با نیترات در ماهی های آکواریومی چیست؟ مسمومیت با نیترات در ماهی های آکواریوم به دلیل قرار گرفتن طولانی مدت با مقادیر متوسط و زیاد نیترات در آب آکواریوم ایجاد می شود. اگر 20 یا بیشتر PPM (قسمت در میلیون) نیترات به طور مداوم در آب وجود داشته باشد، ماهی شروع به نشان …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":27847,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[69,100],"tags":[10632,9586],"class_list":["post-27842","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-diet","category-100","tag-10632","tag-9586"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27842","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27842"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27842\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":57073,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27842\/revisions\/57073"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27847"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27842"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27842"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ijmarket.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27842"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}