بنیاد فارابی

  • فیلم و هنر

    معترضی که پای باور به حسین(ع) جان داد/ طیب بودن هنر می خواهد

      طیب حاج رضایی از شخصیت های پیچیده اما ماندگار در تاریخ معاصر است که هر چند در مقطعی برای خدمت به شاه به خیابان آمد و فریاد کشید اما سرانجام برای باور به حسین(ع) جان داد. تیتربرتر، تاریخ معاصر ایران مملو از شخصیت های کوچک و بزرگی است که فارغ از نقشی که در رقم خوردن تحولات سیاسی و اجتماعی داشته اند، هر یک منش و مشخصه رفتاری خاص خود را در حافظه جمعی ایرانیان نمایندگی می کنند. طیب حاج رضایی یکی از همین شخصیت هاست که یادآوری نامش با صفاتی همچون «مرام»، «معرفت»، «آزادگی» و مهمتر از همه «عشق به امام حسین (ع)» عجین است. «طیب» که بود؟ «مرحوم طیب حاج رضایی که شهره بود، هر نوع بدی را در آن زمان انجام داده، در عین حال چند امتیاز داشت؛ یکی اینکه در دهه عاشورا چند روضه خوانی داشت و در این دهه به سر خودش گل می مالید و جلوی در حسینیه می نشست.» زنده یاد حبیب اله عسگراولادی که از چهره های شناخته شده عرصه مبارزات انقلابی، در مصاحبه ای اینگونه به معرفی طیب می پردازد و ادامه می دهد: «یکی دیگر از کارهایش این بود که در یکی از شب های سوم یا هفتم یا شب اربعین امام حسین (ع)، دسته ای حرکت می داد که تمام هیات و دستجات …

دکمه بازگشت به بالا