فیلم و هنر

10 کارگردان برتر ژانر علمی تخیلی در تمام دوران 

ژانر علمی تخیلی یکی از خلاقانه ترین و تجربی ترین سبک های سینماست. در این فهرست به سراغ برخی از مبتکر ترین کارگردانانی رفتیم که مرزهای آنچه که در سینما ممکن به نظر می آید را جابجا کرده اند. این ژانر از زمانی که تصاویر متحرک به وجود آمده اند تا به امروز یکی از محبوب ترین سبک های سینما به شمار می آید. در واقع با داستان هایی طرف هستیم که فناوری های آینده، دنیاهای تخیلی و جدید، سفر در فضا، سفر در زمان و بسیاری دیگر از چیز های دیگر را به تصویر می کشند. اغلب همین پدیده منجر به سوق یافتن فناوری امروز به سمت پیشرفت می شود.

کارگردانان مبتکر و بلندپرواز بسیاری در تاریخ سینما وجود داشته اند که روش های جدیدی را برای خلق فیلم ها اختراع کرده اند. این فیلم ها نیز به فراتر از سبک خود راه پیدا کرده و کل سینما را تحت تاثیر قرار داده اند. در این آثار از تکنیک های خلق تصاویری که در حالت عادی امکان پذیر نیستند و روش های خلاقانه برای ساخت جهان های خیالی استفاده شده  است. مجموع همه این ها منجر به خلق یک اثر روان و منسجم می شود. بسیاری از بهترین کارگردانان تمام دوران هنرشان را در حین ساخت آثار علمی تخیلی به تکامل رسانده و اثری ماندگار را برای همیشه روی صنعت فیلم و برای نسل های بعد بجا گذاشته اند.

ژرژ ملیس

علمی تخیلی

آثار: A Trip To The Moon (1902), The Impossible Voyage (1904)

«ژرژ ملیس» بدون شک کارگردانی مبتکر بود که راه را برای افراد خلاق بیشتری هموار کرد و موجب گسترش و محبوبیت بیشتر سبک علمی تخیلی شد. کار او ماهرانه و مهم تر از آن بسیار بنیادی به شمار می آید. استعداد و قدرت تخیل او مثال زدنی بود که همین موضوع در زمانی که رنگ و صدا هنوز در سینما وجود نداشتند منجر به شکل گیری سبک علمی تخیلی شد.

ملیس کارگردانی عالی بود که از تکنیک های خلاقانه برای گفتن داستان هایش بهره می برد. در واقع بدون این تکنیک ها گفتن این داستان ها ممکن نبود و این موضوع که او یک شعبده باز بود نیز به کارش در سینما بسیار کمک کرد. او با استفاده از ترفندهای مختلف در ضبط فیلم ها توانست تا تصاویر قانع کننده ای را به روی پرده بیاورد که بسیار جلوتر از زمانه خود بودند. در فیلم های ملیس از صحنه های با دست کشیده  شده ، نوردهی های متعدد، درآمیزی و تصویربرداری زمان گریز استفاده شده است که دیدن این آثار را به مانند تماشای یک نمایش جادویی شبیه می کرد. در نهایت ملیس مسیری را برای بقیه فیلم سازان و برای داستان  گویی هموار کرد که در غیر این صورت غیرممکن به نظر می آمد.

فریتس لانگ

علمی تخیلی

آثار: Metropolis (1927), Woman In The Moon (1929)

«فریتس لانگ» قادر بود که پایه هایی را که توسط کارگردانی مبتکر مانند ملیس بنا شده بود ارتقا داده و با جمع آوری منابع مختلف این پایه ها را به سطوحی بالاتر برساند. عنوان متروپولیس (Metropolis) یکی از ماندگارترین فیلم های علمی تخیلی تاریخ است که پس از گذشت این همه سال تصویرسازی اش همچنان روی سینمای امروز تاثیر می گذارد. علاوه بر این، فیلمی چون Woman in the Moon کمک کرد تا روش های علمی جدید به وجود آمده و تبدیل به استاندارد شوند. برای مثال در بین این روش ها می توان به سکوهای پرتاب موشک اشاره کرد که به پرتاب موشک ها به فضا کمک می کردند. لانگ سبک علمی تخیلی سوررئال تصور شده توسط ملیس را برداشت و آن را با رئالیسم آغشته کرد.

خواهران واچوفسکی

علمی تخیلی

آثار: The Matrix (1999), V For Vendetta (2005), Cloud Atlas (2012), Sense8 (2015)

خواهران «واچوفسکی» شگفتی های مدرن سبک علمی تخیلی به شمار می آیند که از موضوعات و دغدغه های فلسفی و اجتماعی برای خلق داستان های عالی الهام می گیرند. فیلم های تحول برانگیزی چون The Matrix پس از اکرانشان تاثیر بزرگی روی فرهنگ داشتند. اینگونه فیلم ها در دسته آثاری قرار می گیرند که در مورد هوش مصنوعی بوده و به شکل مداوم موجب پیشرفت فناوری می شوند. توانایی خواهران واچوفسکی برای خلق جهان های وسیع و دادن معنای عمیق و هدف به آن ها خارق العاده است. همچنین با اینکه آن ها فیلم های متوسط نیز در کارنامه خود داشته اند، اما از دست زدن به ریسک و آزمایش نمی ترسند که همین موضوع آثار موفق آن ها را بهتر نیز جلوه می دهد.

دنی ویلنوو

علمی تخیلی

آثار: Arrival (2015), Blade Runner 2049 (2017), Dune: Part One (2021), Dune: Part Two (2024)

سبک فیلم سازی «دنی ویلنوو» به دوره فیلم های صامت برمی گردد. در واقع اینگونه آثار تاکید بیشتری روی بعد بصری و احساسی فیلم داشته و بجای دیالوگ، بیشتر روی تصویرسازی تمرکز می کنند. ویلنوو با اکران هر فیلمش هنرش را غنی تر کرده و فیلم های بلند بزرگ تر و بهتری را خلق کرده است که در بین انبوهی از فیلم های عادی و بدون ابتکار دیگر بسیار می درخشند. ویلنوو دقیقا به مانند جیمز کامرون از رمان ها و دیگر کارها الهام گرفته و جهان های کاملی را در فیلم هایش خلق می کند. او سپس این جهان ها را بهبود می بخشد تا آن آثار به درجات بهتر و بالاتری برسند.

جورج لوکاس

علمی تخیلی

آثار: THX 1138 (1971), Star Wars: Episode IV – A New Hope (1977), Star Wars: Episode I – The Phantom Menace (1999)

با اینکه «جورج لوکاس» کمپانی Lucasfilms را تاسیس کرد و به عنوان نویسنده روی بیش از 200 پروژه متفاوت کار کرد، اما دوره کاری او به عنوان کارگردان تنها به 20 فیلم ختم شد. با این حال اثری که او با این فیلم ها روی دنیای آثار علمی تخیلی گذاشت حیرت انگیز است. لوکاس مغز متفکر جهان جنگ ستارگان به شمار می آمد و اولین کسی بود که سبک اپرای فضایی را مورد کاوش قرار داد. با توجه به این نکات او یکی از بهترین کارگردانان ژانر علمی تخیلی به شمار می آید. او انسان بسیار خلاقی بود و از جنبه های مختلف فیلم سازی برای ساخت فیلم ها و گفتن قصه هایش بهره می برد.

استنلی کوبریک

علمی تخیلی

آثار: 2001: A Space Odyssey (1968), A Clockwork Orange (1971)

«استنلی کوبریک» آثار بزرگ و عالی ای را در ژانرهای مختلف سینما ساخته و سبک خاص و استعداد او بر تمام جنبه های فیلم سازی و سینما تاثیر گذاشته است. همچنین تاثیر او در سبک علمی تخیلی بسیار ماندگار جلوه می کند. برای مثال در فیلمی چون 2001: A Space Odyssey شاهد داستانی نوآورانه در مورد هوش مصنوعی مهاجم هستیم که فراتر از اهداف مورد نظرش تکامل می یابد. پس از آن نیز کوبریک شاهکاری به نام A Clockwork Orange را خلق کرد که در آن دنیایی دیستوپیایی در آینده را همراه با فناوری ای بسیار جلوتر از زمانه خود شاهد بودیم. در نتیجه او مستحق این است که به عنوان یکی از بهترین کارگردانان ژانر علمی تخیلی نام برده شود.

ریدلی اسکات

علمی تخیلی

آثار: Alien (1979), Blade Runner (1982), The Martian (2015)

«ریدلی اسکات» یکی دیگر از کارگردان های نمادین سینماست که دستاوردهایش در دنیای فیلم ها و به خصوص ژانر علمی تخیلی بسیار بزرگ به شمار می آیند. اسکات بخاطر ساخت فیلم های ماندگاری چون Alien و Blade Runner و توانایی اش در ساخت داستان های علمی و تخیلیِ تاریک و خشن، به نامی آشنا و محبوب تبدیل شده است. این آثار اصولا آینده ای تخیلی و ترسناک را به تصویر می کشند. فیلم های اسکات به موضوعاتی چون کاوش عمیق فضا، اولین تماس با بیگانگان متخاصم و ربات های شدیدا پیشرفته و انسان نما می پردازد. فرنچایزهای وسیع فراوانی از آثار اسکات الهام گرفته اند و بدین وسیله کارگردانان مختلف اینگونه داستان ها را با روش هایی جدید و گسترش پذیر ادامه داده اند. ناگفته نماند که اسکات منابع فراوان و قابل توجهی را برای ساخت داستان های علمی و تخیلی اش به کار می برد.

کریستوفر نولان

علمی تخیلی

آثار: The Prestige (2006), Inception (2010), Interstellar (2014), Tenet (2020)

«کریستوفر نولان» به یک سبک اکتفا نکرده و در ژانرهای مختلف فیلم ساخته است. همچنین اثری که او روی سینما و دنیای علمی تخیلی گذاشته بسیار حیرت انگیز به شمار می آید. فیلم های ممتاز او نگاهی مبتکرانه به زمان و داستان گویی خطی داشته و پر از معانی عمیق هستند. این آثار با نگاه ژرف خود مفاهیم جذابی را به مخاطب ارائه می دهند که قوه ادراک مخاطبان را به چالش کشیده و در مواقعی حتی واقعیت را دچار دگرگونی می کنند. بسیاری از موفقیت های بزرگ نولان در میان آثار علمی تخیلی بوده  و دستاورد های او در این سبک احتمالا به مانند کارگردانان قبلی ای که دهه ها قبل از او آمده اند، تاثیرگذار خواهند بود.

استیون اسپیلبرگ

علمی تخیلی

آثار: Close Encounters Of The Third Kind (1977), E.T. The Extra-Terrestrial (1982), Jurassic Park (1993), Minority Report (2002), Ready Player One (2018)

کارگردانان اندکی به مانند «استیون اسپیلبرگ» وجود دارند که دستاوردهایشان در ژانر علمی تخیلی برای دهه ها ماندگار باشد. استیون اسپیلبرگ این کار را برای پنج دهه متوالی انجام داده است. او یکی از آن کارگردانان نادری محسوب می شود که به شکل مداوم دست به خلق فیلم های عالی در این سبک زده و برای نسل ها منجر به الهام گرفتن دیگران از این آثار شده است. او همچنان دوره شغلی فعالی دارد و فیلم های جدیدی خلق می کند که تاثیری بزرگ را روی صنعت سینما می گذارند. علاوه بر فیلم های ذکر شده در بالا اسپیلبرگ آثار گوناگون دیگری نیز ساخته است که در بین بهترین فیلم های علمی تخیلی تمام دوران باقی مانده اند.

جیمز کامرون

علمی تخیلی

آثار: The Terminator (1984), Aliens (1986), Avatar (2009), Avatar: The Way Of Water (2022)

«جیمز کامرون» یکی از متمرکز ترین و مصمم ترین کارگردانان تاریخ به شمار می آید و بسیاری از کارهای او در سبک علمی تخیلی است. علاوه بر این، کامرون در هر پروژه جدیدش از خلاقیت خارق العاده  اش استفاده کرده و با جمع آوری انسان های بااستعداد فراوان، نحوه ساخت فیلم ها را دگرگون می کند. کار کامرون در فیلم The Abyss (محصول 1989) منجر به ایجاد اولین شخصیتی شد که به شکل کامل با جلوه های ویژه ای واقع گرایانه درست شده بود. این فناوری بار دیگر در فیلم Terminator 2: Judgment Day برای خلق ربات T-1000 استفاده شد.

کامرون همچنین پس از ساخت فیلم «آواتار» باعث شد که پیشرفت های بزرگی در فناوری موشن کپچر (Motion Capture) به وجود بیاید. او در این فیلم از سِت های بزرگ برای فیلم برداری و القای حس دنیایی وسیع استفاده کرد و پس از آن با اضافه کردن جلوه های ویژه به این جهان جان داد. کامرون به مانند «ژرژ ملیس» به خلق یک نمایش دست زده و در نتیجه جادو را به روی پرده آورده است. در حال حاضر جیمز کامرون با توجه به توانایی بی نظیری که در خلق دنیاها و داستان های بزرگ دارد، به عنوان پردرآمدترین کارگردان هالیوود شناخته می شود. او در مجموع سه تا از چهار فیلم برتر گیشه در تمام دوران را کارگردانی کرده است.

دکمه بازگشت به بالا