دستگاه ایسیک اتریوم

دستگاه ایسیک اتریوم دیگر قادر به استخراج مستقیم اتریوم نیست. با رویداد The Merge در سپتامبر ۲۰۲۲، شبکه اتریوم به طور کامل از الگوریتم اثبات کار (Proof of Work – PoW) به اثبات سهام (Proof of Stake – PoS) تغییر یافت. این تغییر، به معنای پایان هرگونه استخراج اتریوم با استفاده از سخت افزارهایی مانند ایسیک و کارت گرافیک (GPU) است و فرآیند کسب اتریوم اکنون صرفاً از طریق استیکینگ (Staking) امکان پذیر است.

بازار ارزهای دیجیتال و فناوری بلاکچین به سرعت در حال تحول است. در این میان، دستگاه های ایسیک (ASIC) که به طور خاص برای استخراج ارزهای دیجیتال طراحی شده اند، همواره نقش کلیدی در اکوسیستم اثبات کار ایفا کرده اند. اتریوم، به عنوان دومین ارز دیجیتال بزرگ از نظر ارزش بازار، نیز تا پیش از تحول تاریخی خود، هدف بسیاری از ماینرها با استفاده از دستگاه های ایسیک و GPU بود. اما با گذشت زمان و به خصوص پس از رویداد سرنوشت ساز The Merge، وضعیت این دستگاه ها برای استخراج اتریوم به کلی دگرگون شده است. درک این تغییرات برای هر فعال در این حوزه، از علاقه مندان به ماینینگ گرفته تا سرمایه گذاران و تریدرها، امری حیاتی است تا از اطلاعات منسوخ فاصله گرفته و با واقعیت های کنونی بازار همگام شوند.

ایسیک (ASIC) چیست و چگونه کار می کند؟

ایسیک مخفف عبارت Application-Specific Integrated Circuit به معنای مدار مجتمع با کاربری خاص است. این دستگاه ها، تراشه هایی هستند که به طور انحصاری برای انجام یک وظیفه مشخص طراحی و بهینه سازی شده اند. در حوزه ارزهای دیجیتال، ایسیک ماینرها به صورت اختصاصی برای حل الگوریتم های رمزنگاری خاصی که برای استخراج یک ارز دیجیتال لازم است، توسعه می یابند. این تخصص گرایی، برتری قابل توجهی در کارایی و قدرت پردازشی نسبت به پردازنده های عمومی تر مانند CPU (واحد پردازش مرکزی) و GPU (واحد پردازش گرافیکی) به ارمغان می آورد.

تفاوت با CPU و GPU

CPU و GPU، پردازنده هایی چندمنظوره هستند که می توانند طیف وسیعی از وظایف محاسباتی را انجام دهند؛ از اجرای سیستم عامل و نرم افزارها گرفته تا رندرینگ گرافیکی و بازی. در اوایل تاریخ ارزهای دیجیتال، استخراج با CPU رایج بود، اما با افزایش سختی شبکه، GPUها به دلیل توانایی پردازش موازی بالای خود، جایگزین مناسب تری برای استخراج شدند. با این حال، ایسیک ها با طراحی اختصاصی خود، تنها بر یک الگوریتم متمرکز هستند و به همین دلیل، قادرند با مصرف انرژی بهینه، هش ریت (نرخ هش) بسیار بالاتری را ارائه دهند. این برتری، آن ها را به قوی ترین ابزار برای استخراج ارزهای مبتنی بر الگوریتم های خاص تبدیل کرده است.

مزایا و معایب کلی ایسیک ها

دستگاه های ایسیک، همانند هر فناوری دیگری، دارای مزایا و معایب خاص خود هستند که تصمیم گیری برای سرمایه گذاری در آن ها را پیچیده می کند.

مزایا:

• قدرت پردازشی فوق العاده: ایسیک ها با نرخ هش بسیار بالا، قادر به حل سریع تر مسائل رمزنگاری و افزایش شانس یافتن بلاک هستند.
• کارایی انرژی بالا: به دلیل طراحی تخصصی، انرژی را به شکل مؤثرتری به قدرت محاسباتی تبدیل می کنند که می تواند منجر به سودآوری بیشتر شود.
• سودآوری بیشتر: در شرایط بازار مناسب، توانایی بالای ایسیک ها در استخراج، آن ها را به ابزاری با پتانسیل کسب درآمد بالا تبدیل می کند.

معایب:

• هزینه اولیه بالا: قیمت خرید دستگاه های ایسیک به طور معمول بسیار بالاست و نیازمند سرمایه گذاری اولیه قابل توجهی است.
• تخصصی بودن و عدم انعطاف پذیری: ایسیک ها تنها برای یک یا چند الگوریتم خاص طراحی شده اند و نمی توانند برای استخراج ارزهای با الگوریتم های متفاوت یا کاربردهای دیگر به کار روند.
• مصرف بالای انرژی و تولید گرما و صدا: این دستگاه ها انرژی زیادی مصرف می کنند و گرمای قابل توجهی تولید می کنند که نیازمند سیستم های خنک کننده قوی و زیرساخت مناسب است. صدای فن های آن ها نیز می تواند آزاردهنده باشد.
• سرعت بالای منسوخ شدن: با پیشرفت فناوری و عرضه مدل های جدیدتر با کارایی بالاتر، دستگاه های قدیمی تر به سرعت منسوخ شده و ارزش خود را از دست می دهند.
• مشکلات قانونی و واردات: در برخی کشورها، از جمله ایران، واردات و استفاده از دستگاه های ماینر با محدودیت ها و چالش های قانونی مواجه است.

تاریخچه استخراج اتریوم: از GPU تا ایسیک ها و مرج اتریوم

اتریوم، از زمان پیدایش خود، مسیری پرتحول را در زمینه استخراج پیموده است. این شبکه در ابتدا بر اساس الگوریتم Ethash کار می کرد، که یک الگوریتم گواه اثبات کار (Proof of Work) بود و برای مقاومت در برابر دستگاه های ایسیک طراحی شده بود.

الگوریتم Ethash و مقاومت اتریوم در برابر ASIC

الگوریتم Ethash به گونه ای طراحی شده بود که نیازمند مقدار زیادی حافظه (RAM) برای انجام محاسبات بود. این ویژگی باعث می شد که کارت های گرافیک (GPU) به دلیل داشتن حافظه بالا و قابلیت پردازش موازی، ابزار مناسبی برای استخراج اتریوم باشند. هدف از این طراحی، حفظ تمرکززدایی شبکه و جلوگیری از سلطه ماینرهای بزرگ با دستگاه های ایسیک بود که می توانستند قدرت هش عظیمی را متمرکز کنند. این رویکرد به اتریوم اجازه می داد تا ماینینگ را برای کاربران عادی با GPUهای استاندارد مقرون به صرفه نگه دارد و از تمرکز قدرت در دست چند شرکت تولیدکننده ایسیک جلوگیری کند.

ورود ایسیک های Ethash

با وجود تلاش های اولیه اتریوم برای مقاومت در برابر ایسیک ها، برخی شرکت های تولیدکننده سخت افزار مانند بیت مین (Bitmain) و اینوسیلسیکون (Innosilicon) موفق شدند دستگاه های ایسیک مخصوص الگوریتم Ethash را طراحی و عرضه کنند. این دستگاه ها، هرچند که هرگز به اندازه ایسیک های بیت کوین در اکوسیستم اتریوم غالب نشدند، اما در دوره ای توانستند بخشی از بازار ماینینگ اتریوم را به خود اختصاص دهند. حضور این ایسیک ها نشان داد که حتی با الگوریتم های مقاوم، در نهایت، انگیزه اقتصادی برای توسعه سخت افزارهای تخصصی وجود خواهد داشت. سودآوری تاریخی دستگاه های ایسیک اتریوم به دلیل کارایی بالاتر نسبت به GPUها، برای برخی ماینرها جذاب بود، اما هرگز به اندازه ی سودآوری ایسیک های بیت کوین پایدار و گسترده نبود.

اما این دوران، با یک تحول بزرگ در شبکه اتریوم به پایان رسید.

پایان دوران استخراج با ایسیک: سرنوشت دستگاه ایسیک اتریوم پس از مرج

مهم ترین رویداد در تاریخ اتریوم، که به کلی بازی استخراج را تغییر داد، The Merge یا ادغام بود. این رویداد تاریخی که در سپتامبر ۲۰۲۲ به وقوع پیوست، شبکه اتریوم را به طور کامل از الگوریتم گواه اثبات کار (PoW) به الگوریتم اثبات سهام (Proof of Stake – PoS) منتقل کرد. این تغییر، نه تنها یک به روزرسانی فنی، بلکه یک انقلاب در نحوه عملکرد و امنیت شبکه اتریوم بود.

شرح The Merge و تأثیر آن بر استخراج

The Merge به معنای ادغام زنجیره اصلی اتریوم (که از PoW استفاده می کرد) با زنجیره بیکن (Beacon Chain) بود که بر اساس PoS فعالیت می کرد. این فرآیند، عملاً موتور اصلی شبکه را از استخراج به استیکینگ تغییر داد. در مدل اثبات کار، ماینرها با حل مسائل پیچیده محاسباتی، بلاک ها را تولید و تراکنش ها را تأیید می کردند. اما در مدل اثبات سهام، این وظیفه به اعتبارسنج ها (Validators) واگذار می شود که اتریوم های خود را در شبکه قفل (استیک) کرده اند.

تأثیر این تغییر بر استخراج اتریوم با هر نوع سخت افزاری، از جمله دستگاه های ایسیک و کارت های گرافیک، کاملاً قاطع و بی بازگشت بود: The Merge به معنای پایان کامل استخراج اتریوم است.

آیا اتریوم هنوز با ایسیک قابل استخراج است؟

پاسخ به این سوال کلیدی کاملاً واضح و قاطع است: خیر، اتریوم دیگر با ایسیک یا هر سخت افزار دیگری قابل استخراج نیست.

دلایل این امر ریشه ای در تغییر الگوریتم اجماع دارد. الگوریتم اثبات سهام نیازی به قدرت محاسباتی برای حل مسائل رمزنگاری ندارد. در عوض، اعتبارسنج ها بر اساس مقدار اتریومی که استیک کرده اند و به صورت تصادفی، برای تولید بلاک های جدید انتخاب می شوند. این بدان معناست که دیگر هیچ کاری برای انجام دادن توسط ماینرها وجود ندارد و در نتیجه، دستگاه های ایسیک که برای انجام همین کار تخصصی طراحی شده بودند، عملاً بلااستفاده شده اند. هرگونه ادعایی مبنی بر امکان استخراج اتریوم با ایسیک پس از The Merge، اطلاعات نادرست و گمراه کننده است.

جایگزین های کسب اتریوم در دوران اثبات سهام (PoS): استیکینگ (Staking)

با پایان دوران استخراج، راه جدیدی برای مشارکت در امنیت شبکه اتریوم و کسب پاداش معرفی شده است: استیکینگ (Staking). استیکینگ، فرآیندی است که در آن، دارندگان اتریوم (ETH) دارایی های خود را به عنوان تضمین در شبکه قفل می کنند تا به تأیید تراکنش ها و ایجاد بلاک های جدید کمک کنند. در ازای این مشارکت، آن ها پاداش دریافت می کنند.

معرفی استیکینگ

در مدل اثبات سهام، دیگر ماینرها با قدرت پردازشی خود رقابت نمی کنند. در عوض، هر فردی که حداقل ۳۲ واحد اتریوم داشته باشد و آن را در شبکه قفل کند، می تواند به یک اعتبارسنج تبدیل شود. اعتبارسنج ها وظیفه دارند تراکنش ها را تأیید کرده و بلاک های جدید را به بلاکچین اضافه کنند. اگر اعتبارسنج ها وظایف خود را به درستی انجام دهند، پاداش دریافت می کنند؛ در غیر این صورت، بخشی از اتریوم استیک شده آن ها ممکن است جریمه شود. این مکانیزم، امنیت شبکه را تضمین می کند و به تمرکززدایی و پایداری آن کمک می کند.

انواع استیکینگ اتریوم

برای شرکت در فرآیند استیکینگ، مسیرهای متفاوتی وجود دارد که هر یک مزایا و معایب خود را دارند:

• استیکینگ انفرادی (Solo Staking): این روش نیازمند قفل کردن حداقل ۳۲ ETH و راه اندازی و نگهداری یک گره اعتبارسنجی (validator node) است. این گزینه بیشترین کنترل و پاداش را فراهم می کند، اما نیازمند دانش فنی، سخت افزار مناسب و تعهد ۲۴/۷ برای آنلاین نگه داشتن گره است.
• استیکینگ از طریق پلتفرم های متمرکز (Centralized Exchanges/Staking Pools): صرافی های بزرگ ارز دیجیتال و پلتفرم های استیکینگ، امکان استیک کردن مقادیر کمتر از ۳۲ ETH را فراهم می کنند. آن ها اتریوم کاربران را جمع آوری کرده و گره های اعتبارسنجی را از طرف آن ها راه اندازی می کنند. این روش ساده تر است و نیازی به دانش فنی ندارد، اما کنترل کمتری به کاربر می دهد و با ریسک های متمرکزسازی و نگهداری توسط شخص ثالث همراه است.
• استیکینگ مایع (Liquid Staking): در این روش، کاربران اتریوم خود را در پروتکل های استیکینگ مایع (مانند Lido Staked ETH – stETH) استیک می کنند و در ازای آن، یک توکن نماینده (مثل stETH) دریافت می کنند. این توکن نماینده را می توان در دیفای (DeFi) استفاده کرد و نقدینگی اتریوم قفل شده را حفظ نمود. این روش انعطاف پذیری بیشتری دارد، اما پیچیدگی های پروتکلی و ریسک های قراردادهای هوشمند را به همراه دارد.

مقایسه سودآوری و ریسک ها با ماینینگ سنتی

استیکینگ اتریوم از جهات مختلف با ماینینگ سنتی متفاوت است. در ماینینگ، پتانسیل کسب درآمد وابسته به قیمت ارز، سختی شبکه، هزینه برق و کارایی سخت افزار بود. این فرآیند اغلب نیازمند سرمایه گذاری سنگین در سخت افزار و تحمل ریسک های مربوط به منسوخ شدن آن بود. در مقابل، استیکینگ نیازمند قفل کردن سرمایه اصلی (ETH) است و پاداش آن به نرخ تورم شبکه و تعداد اتریوم های استیک شده بستگی دارد. هزینه های عملیاتی آن (مانند هزینه سرور برای گره انفرادی) به مراتب کمتر از هزینه برق ماینرها است.

ریسک های استیکینگ شامل نوسانات قیمت اتریوم، ریسک های فنی مرتبط با نرم افزار گره، و ریسک های مرتبط با پلتفرم های متمرکز (در صورت استفاده از آن ها) می شود. در حالی که ماینینگ می توانست در زمان اوج سودآوری بسیار بالا باشد، با خطرات کاهش ارزش سخت افزار و افزایش سختی شبکه نیز همراه بود. استیکینگ، با ماهیت پایدارتر و مصرف انرژی بسیار کمتر، رویکرد متفاوتی برای مشارکت و کسب درآمد در شبکه اتریوم ارائه می دهد.

سرنوشت سخت افزارهای سابق ماینینگ اتریوم: کوچ به ارزهای جایگزین

پس از The Merge و پایان استخراج اتریوم، ماینرهای سابق اتریوم که دستگاه های ایسیک Ethash یا کارت های گرافیک خود را برای استخراج اتریوم به کار می گرفتند، با چالش بزرگی مواجه شدند. سوال این بود که با این حجم از سخت افزارهای گران قیمت چه باید کرد؟

چه اتفاقی افتاد؟

با غیرممکن شدن استخراج اتریوم، دستگاه های ماینر ایسیک Ethash و کارت های گرافیک که میلیون ها دلار ارزش داشتند، ناگهان کارایی اصلی خود را از دست دادند. برخی از ماینرها ترجیح دادند دستگاه های خود را بفروشند، هرچند بازار پر از عرضه و تقاضا کاهش یافته بود. اما بخش عمده ای از این سخت افزارها، به استخراج ارزهای دیجیتال دیگری روی آوردند که همچنان از الگوریتم های اثبات کار و به ویژه الگوریتم های سازگار با Ethash استفاده می کردند.

کوچ به سمت ارزهای جایگزین

بسیاری از ماینرها، به خصوص آن هایی که سخت افزارهای قدرتمند داشتند، به سمت استخراج ارزهایی کوچ کردند که از فورک اتریوم مانند اتریوم کلاسیک (Ethereum Classic – ETC) یا سایر ارزهای با الگوریتم مشابه (مثل ERGO، Ravencoin – که البته Ethash نیست اما با GPU قابل استخراج است) استفاده می کردند. اتریوم کلاسیک به دلیل حفظ الگوریتم Ethash، به عنوان پناهگاهی برای ماینرهای Ethash پس از The Merge عمل کرد و هش ریت شبکه آن به طور قابل توجهی افزایش یافت.

این مهاجرت انبوه، به نوبه خود چالش ها و فرصت های جدیدی را ایجاد کرد:

چالش ها:

• افزایش ناگهانی سختی شبکه: با سرازیر شدن قدرت هش ماینرهای سابق اتریوم به شبکه های جایگزین مانند اتریوم کلاسیک، سختی استخراج این ارزها به شدت بالا رفت. این امر سودآوری را برای هر ماینر به صورت انفرادی کاهش داد.
• قیمت پایین تر ارزهای جایگزین: اغلب ارزهای جایگزین، ارزش بازار و قیمت هر واحد کمتری نسبت به اتریوم داشتند، که حتی با استخراج موفق، درآمد دلاری کمتری را به همراه داشت.
• مصرف بالای انرژی: دستگاه های ایسیک و GPUها همچنان انرژی زیادی مصرف می کنند، و اگر سود حاصل از استخراج ارزهای جایگزین کمتر باشد، هزینه های برق می تواند کل سود را از بین ببرد.

فرصت ها:

• ادامه بهره برداری از سخت افزار: برای ماینرهایی که نمی توانستند سرمایه خود را به سرعت نقد کنند، استخراج ارزهای جایگزین امکان ادامه فعالیت و بازگشت بخشی از سرمایه را فراهم آورد.
• شناسایی آلت کوین های با پتانسیل: این وضعیت، فرصتی برای کشف و سرمایه گذاری بر روی آلت کوین هایی فراهم آورد که با وجود سختی اولیه، پتانسیل رشد در آینده را داشتند.

در نهایت، سرنوشت دستگاه های ایسیک اتریوم و GPUهای مخصوص ماینینگ آن، به سمت تطبیق با شرایط جدید بازار و جستجوی فرصت ها در ارزهای دیجیتال دیگر تغییر مسیر داد. این فرآیند، نشان دهنده پویایی و عدم قطعیت ذاتی در دنیای ماینینگ و ارزهای دیجیتال است.

ملاحظات سرمایه گذاری در دستگاه های ایسیک (با تمرکز بر Ethash-compatible coins)

با توجه به تغییرات بنیادین در اکوسیستم اتریوم، هرگونه سرمایه گذاری در دستگاه های ایسیک، به ویژه آن هایی که برای الگوریتم Ethash طراحی شده اند، نیازمند درک عمیق تر و بررسی های دقیق تر است. دیگر نمی توان اتریوم را استخراج کرد، اما ارزهای دیجیتال دیگری وجود دارند که همچنان از این الگوریتم استفاده می کنند. در ادامه، نکات مهمی برای تصمیم گیری در این زمینه ارائه می شود:

تحقیق دقیق و آینده نگری

قبل از خرید هر دستگاه ایسیک (یا حتی GPU برای استخراج)، حیاتی است که یک تحقیق جامع و دقیق انجام دهید. این تحقیق باید شامل موارد زیر باشد:

• سودآوری فعلی و آینده: با استفاده از ماشین حساب های سودآوری آنلاین، درآمد تخمینی را بر اساس هش ریت دستگاه، مصرف برق، قیمت ارز مورد نظر و سختی شبکه محاسبه کنید. مهم است که پیش بینی هایی برای تغییرات آینده سختی شبکه و قیمت ارز نیز داشته باشید، زیرا این عوامل به شدت بر سودآوری تأثیر می گذارند.
• پایداری و امنیت شبکه ارز جایگزین: بررسی کنید که آیا ارز دیجیتال جایگزین (مانند اتریوم کلاسیک) از نظر جامعه توسعه دهنده، حجم معاملات و پایداری شبکه در بلندمدت وضعیت مناسبی دارد یا خیر.
• نقشه راه توسعه: تحقیق کنید که آیا ارز جایگزین نیز قصد تغییر الگوریتم اجماع خود را دارد یا خیر. هرگونه تغییر احتمالی می تواند سخت افزار شما را دوباره بلااستفاده کند.

هزینه های عملیاتی

سودآوری ماینینگ تنها به درآمد حاصل از استخراج محدود نمی شود؛ هزینه های عملیاتی نیز نقش حیاتی دارند:

• هزینه های برق: مصرف برق دستگاه های ایسیک بسیار بالاست. محاسبه دقیق هزینه برق بر اساس تعرفه منطقه زندگی شما (مخصوصاً در ایران) ضروری است. حتی در برخی مناطق، قیمت برق به گونه ای است که ماینینگ را از نظر اقتصادی غیرمنطقی می کند.
• نگهداری و خنک سازی: دستگاه های ماینر گرمای زیادی تولید می کنند و نیازمند سیستم های خنک کننده کارآمد هستند. هزینه های نگهداری، تعمیرات و سرویس های دوره ای را نیز در نظر بگیرید.
• زیرساخت: فضای مناسب برای نصب، تهویه، و سیم کشی برق صنعتی (در صورت لزوم) نیز باید لحاظ شود.

ملاحظات بازار

بازار ارزهای دیجیتال به شدت نوسان پذیر است و این نوسانات به طور مستقیم بر سودآوری ماینینگ تأثیر می گذارد:

• نوسانات قیمت ارز: افت قیمت ارز دیجیتالی که استخراج می کنید، می تواند به سرعت سود شما را به ضرر تبدیل کند.
• رقابت و سختی شبکه: با ورود ماینرهای جدید و افزایش قدرت هش کلی شبکه، سهم شما از پاداش بلاک کاهش می یابد.
• عمر مفید دستگاه: با توجه به سرعت پیشرفت فناوری، دستگاه های ایسیک به سرعت منسوخ می شوند و ارزش دست دوم آن ها نیز کاهش می یابد.

وضعیت قانونی در ایران

در ایران، وضعیت واردات، مالکیت و بهره برداری از دستگاه های ماینر با پیچیدگی های قانونی و محدودیت های خاصی همراه است. تهیه مجوزهای لازم، رعایت مقررات مصرف برق و توجه به ریسک های مربوط به قاچاق یا توقیف دستگاه ها، از جمله مواردی است که سرمایه گذاران باید به دقت بررسی کنند. این ملاحظات، هزینه ها و ریسک های پنهانی را به فرآیند سرمایه گذاری اضافه می کند که برای موفقیت ضروری است.

به طور خلاصه، سرمایه گذاری در دستگاه های ایسیک در دوران پس از مرج اتریوم، نیازمند رویکردی بسیار محتاطانه، تحقیقات گسترده و درک عمیق از تمامی جنبه های فنی، اقتصادی و قانونی است.

سوالات متداول

آیا می توان با دستگاه ایسیک اتریوم، بیت کوین استخراج کرد؟

خیر، دستگاه های ایسیک به صورت اختصاصی برای یک الگوریتم هش خاص طراحی شده اند. دستگاه ایسیک اتریوم (که برای الگوریتم Ethash طراحی شده بود) نمی تواند بیت کوین را که از الگوریتم SHA-256 استفاده می کند، استخراج کند.

بهترین ارزهای دیجیتال قابل استخراج با ایسیک Ethash کدامند؟

پس از The Merge، اتریوم کلاسیک (Ethereum Classic – ETC) به عنوان اصلی ترین و بزرگترین ارز دیجیتال سازگار با ایسیک های Ethash شناخته می شود. برخی دیگر از ارزهای کوچک تر نیز ممکن است همچنان از این الگوریتم یا الگوریتم های مشابه استفاده کنند.

آیا استیکینگ اتریوم سودآورتر از ماینینگ آن در گذشته است؟

مقایسه سودآوری استیکینگ و ماینینگ اتریوم پیچیده است و به عوامل متعددی بستگی دارد. استیکینگ پاداشی پایدارتر و با مصرف انرژی کمتر دارد، اما نیازمند قفل کردن سرمایه اصلی است و پاداش آن تابع نرخ تورم شبکه و تعداد ETH استیک شده است. ماینینگ در گذشته می توانست سودهای بسیار بالاتری داشته باشد، اما با ریسک های بیشتر (مانند هزینه برق، منسوخ شدن سخت افزار و نوسانات بازار) همراه بود.

چرا اتریوم به PoS تغییر کرد؟

اتریوم به دلایل متعددی به اثبات سهام (PoS) مهاجرت کرد. از جمله مهمترین دلایل می توان به کاهش چشمگیر مصرف انرژی (بیش از ۹۹٪)، افزایش مقیاس پذیری و توان عملیاتی شبکه در آینده، و بهبود تمرکززدایی بلندمدت از طریق کاهش نیاز به سخت افزارهای گران قیمت ماینینگ اشاره کرد.

آیا خرید دستگاه ایسیک اتریوم دست دوم منطقی است؟

خرید دستگاه ایسیک Ethash دست دوم تنها در صورتی منطقی است که قصد استخراج ارزهای دیجیتال جایگزین مانند اتریوم کلاسیک را داشته باشید و محاسبات دقیقی در مورد سودآوری (با در نظر گرفتن هزینه های برق و سختی شبکه) انجام داده باشید. با توجه به سرعت منسوخ شدن فناوری و کاهش ارزش دست دوم، این تصمیم با ریسک بالایی همراه است و نیاز به تحقیق گسترده دارد.

در دنیای پرشتاب ارزهای دیجیتال، آگاهی از آخرین تحولات برای سرمایه گذاران و علاقه مندان به این حوزه امری ضروری است. تغییر الگوریتم اتریوم از اثبات کار به اثبات سهام با رویداد The Merge، نقطه عطفی در تاریخ این بلاکچین بود که به طور قاطع به دوران استخراج اتریوم با دستگاه های ایسیک و کارت های گرافیک پایان داد. امروزه، کسب اتریوم صرفاً از طریق فرآیند استیکینگ امکان پذیر است که نیاز به قفل کردن دارایی های اتریوم دارد و نه قدرت پردازشی.

برای آن دسته از ماینرها که پیش تر در حوزه استخراج اتریوم فعال بودند، سخت افزارهای Ethash آن ها اکنون به سمت استخراج ارزهای جایگزین مانند اتریوم کلاسیک هدایت شده اند، که البته با چالش هایی نظیر افزایش سختی شبکه و نوسانات قیمت همراه است. بنابراین، هرگونه تصمیم برای سرمایه گذاری در دستگاه های ایسیک، به ویژه آن هایی که برای الگوریتم Ethash طراحی شده اند، باید با دقت فراوان، بررسی جامع سودآوری، هزینه های عملیاتی و درک کامل از وضعیت قانونی صورت گیرد. در نهایت، همواره تأکید می شود که در این بازار پویا، به روز ماندن با دانش و اطلاعات صحیح، کلید موفقیت و تصمیم گیری های هوشمندانه است.