فیلم و هنر

«انسان‌ها»؛ لکه‌ی نور در خانه‌ای رو به ویرانی

مجله نماوا ، علیرضا نراقی

دارد ا م م م م م م م م م م م م م م م م م م م م م م م م م در لحظه‌های همراهی، در چشم‌هایی که نگاهی دارند، احساس نسیمی بر پوست، خیرگی به درختی که استوار است، ش. کلیت زندگی که آمدن و رنج بالغ شد، کنار آمدن با قوانین برساخته و سرکوب شدن، از دست دادن عزیزان یک به یک بیماری و روبه مرگ است، برای بدبینها آن حقیقتی است که نمی توانم آن را فراموش کنم یا دور زد و یا با دروغ بزکاش. درد تازه علاوه بر این حقیقت ازلی زندگی حیوان ناطق، واقعیت زمانه عسرت نیز هست. زمانهای که از ملاحظات، کلیشهها، نمادها و اشباحی است که صورت طبیعت را پوشاندند و زندگی در جهانی به این بزرگی را به جعبه های کوچک و خفه در شهرهای پرسروصدا تبعید کرده اند. زمانه‌های پر از فاصله و ناامنی، زمانه‌ای که در آن بدون آن چه «موفقیت» نامیده می‌شود و می‌تواند ثروتمند شود. اما بدبینی گاه راه دیدن خوشی‌های کوچک و لحظه‌هایی است که به قول یون فوسه شاعر و درام‌نویس نورژی است. لحظاتی کوتاه، ناماندگار، اما بسیار زیبا، و شاید همین لحظه تنها نماندن در اضطراب و خفگی است که در پایان فیلم «انسانها» با همه بدبینی و تلخی جاری در اثر، لکه های نور (امید) را از در بیرونی به درون خانه خفه، مستهلک و پرسروصدا راه می‌دهد و دختری، پدر گناهکارش را از همراهی خود مطمئن می‌کند.

فیلم «انسان‌ها» را استیون کَرَم بر اساس نمایشنامه‌های نوشته خود، کارگردانی کرده است. فیلم درباره اریک بلیک است، مردی که خانواده خود را در شب شکرگزاری در خانه مخوف و تاریک دخترش جمع کرده تا خبری مهم را به آنها بدهند، اما در همین گردهمایی های خانوادگی، بحران ها، روابط پر سؤتفاهم و اختلافات عیان می شوند و فیلم اساسا درباره همین موضوع. است ؛ درباره یک خانواده متوسط ​​آمریکایی که در عین مذهبی بودن و باورهای ایمانی که به گفته خانواده خانواده اش را از افسردگی دور نگه داشته، بدبینی و غیرقابل چشمپوشیای میان آنها میزند.

قصه بافت‌ها و صداها

با توجه به اینکه فیلم بر اساس نمایش یک نامه ساخته شده، اما استیون کرم شده است در اقتباس سینمایی از متن خود، فیلم را نه به یک اثر دیالوگمحور و اصطلاحا تئاتری، بلکه به اثری با جاذبه و مهم بصری تبدیل می شود. م ن ن د د د خ خ خ د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د د ن در اینجا هنوز چیزی برای یادگیری وجود ندارد. نویی به نوبت به آدم‌ها نزدیکتر می‌شویم و آنها را بهتر می‌شناسیم.

ه د د ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا د.. درست مثل دیوارهای خانه که مجموعه ورم کرده و گویی هر لحظه ممکن است فرو بپاشند صoo این بافتهای مستهلک و ورم کرده دیواری که نشان از ویرانی دارد به طور برجسته ای از همه با بافت و شکستگی های متعدد اریک بلیک خانواده قرابت و همخانوادگی دارند، به همین دلیل هم هست که این شرایط خانه برای اریک هراس و به شکل غیرعادی باشد. تحمل ناپذیر است.

عنصر پراهمیت دیگر در فیلم صداها است. از همان ابتدا صداهایی هراس‌آور از طبقات دیگر شنیده می‌شود که در تنش‌آلود کردن فضا این عنصر صدا و استفاده از آن حتی از زبان و دیالوگهای فیلم-کن من نیز ادامه دارد درست مثل نور که در هراس و کلافگی مادر با بازی درخشان جین هاودیشل قابل رؤیت است. در زیر لیستی از محبوب ترین صفحات ما در جهان آمده است. کویی که آدم‌ها در حفره‌ای گرفته‌اند که در سیطره صداهایی مخوف است. شنای فئو فاف ف ف ف فئو،

یکی از نکات برجسته و فراموش نشدنی «انسان‌ها» بازی‌های آن است. ترکیب بازیگران از ریچارد جنکینز در نقش پدر ادر تا آمی شومر بازیهای خوب فیلم، سوار بر دیالوگهای به یادماندنی کرم، از اثر نهایی نمونه کلاسیک از یک درام خانوادگی پدید آورده شده است که در بسیاری موارد به مرزهای یک کمدی سیاه نزدیک می شود. اما در این میان ستاره‌های فروزان فیلم، هم از نظر نقش نقش، دراماتیک، شخصیت‌های شخصیت‌پردازی.

تماشای «انسانها» در نماوا

نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا